واكاوي پديده «مسئوليت‌نپذيري و پاسخگويي‌گريزي» در كشورداري: پردازش مفهومي، پيشآيندها، پسآيندها

دستيابي به اهداف عاليه هر جامعه در گرو كيفيت انسجام سطوح كشورداري نهفته است زيرا حل مسائل عمومي هر جامعه‌اي ذيل خط‌مشي‌ها، راهبردها و رويه‌هايي معنا پيدا مي‌كند كه از قبلِ انجام كارويژه‌هاي اصلي حكمراني، مديريت و عمليات به‌عنوان سه سطح كشورداري تدوين و اجراي مي‌شوند. مسئوليت همه اين كنش‌ها بر عهده افرادي است كه از آنها به‌عنوان زمامدار، سياستمدار، خط‌مشي‌گذار، مدير، كارشناس يا مستخدم كشوري ياد مي‌شود. ركن ركين موفقيت در فرآيند كشورداري «تقبل مسئوليت‌ها و اتخاذ بهنگام تصميم‌ها، خط‌مشي‌ها، مقررات، راهبردها و رويه‌هاي و پاسخگو بودن در قبال تبعات آنها» است. گاهي اوقات رفتار نادرستي در ميان صاحبان مسئوليت و حاملان پاسخگويي در فرايند كشورداري ساطع مي‌شود كه اين فرايند حياتي اداره جامعه را مخدوش مي‌سازد. در ادبيات كشورداري از اين رفتار به‌عنوان «نپذيرفتن مسئوليت و پاسخگو نبودن» ياد مي‌شود كه با درجات مختلفي در همه كشورها وجود دارد. پردازش مفهومي اين پديده، پيشآيندهاي شكل‌گيري و پسآيندهاي رخ دادن اين پديده هدف غايي اين نوشته است.