بررسي نقش ابعاد ناسازگاري و غفلت والدگري بر خودمراقبتي و خودكارامدي مادري: نمونه زنان باردار

باور يك مادر به توانمندي او در سازماندهي و اجراي مجموعه تكاليف و مسئوليتهاي مادري خودكارآمدي مادري خوانده مي شود كه بر كنش هاي مادرانه اثر گذار است پژوهش حاضر قصد دارد نقش ابعاد والدگري ناسازگاري و غفلت را بر خودكارآمدي مادري از طريق ابعاد خودمراقبتي (تغذيه ورزش خود تسكين بخشي ،استراحت ،روابط مراقبت پزشكي ذهن آگاهي عوامل معنوي و محيطي) بيازمايد. به منظور بررسي مدل پيشنهادي ۱۸۰ نفر از زنان باردار مراجعه كننده به چهار مركز بهداشت شهر اهواز به شيوه نمونه گيري تصادفي مرحله اي انتخاب شدند و پرسشنامه تجربه ي كودكي مراقبت و سوء استفاده، مقياس خود مراقبتي آگاهانه و خرده مقياس شايستگي والدگري را تكميل نمودند. داده هاي گردآوري شده با استفاده از نرم افزارهاي SPSS و AMOS (ويراست (۲۱) تحليل شدند روش تحليل مورد استفاده در پژوهش حاضر، مدليابي معادلات ساختاري بود نتايج تحليل نشان داد كه ناسازگاري ،مادر، غفلت مادر و ناسازگاري پدر به طور مستقيم يا از طريق خود مراقبتي با خودكارآمدي مادري در رابطه بودند. نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه خود مراقبتي يكي از مكانيزمهاي ميانجي رابطه ي مراقبت والدين با خودكارآمدي مادري است از اين رو تلاش در جهت ارتقاي ابعاد خود مراقبتي در زنان باردار ميتواند يك نقش جبراني براي نقايص مراقبتي دوران كودكي زنان داشته باشد و حتي بر خودكارآمدي مادري آنان موثر باشد.