بررسي و نقد برداشت‌هاي مخالفان افزايش جمعيت از آيات و روايات دال بر تحديد نسل

جمعيت، يكي از مولفه‌هاي راهبردي هر كشوري به شمار مي‌آيد و يكي از مهم‌ترين منابع قدرت‌ ملي و منشا افزايش نفوذ‌ سياسي در بين جوامع بين‌المللي است. قائلان نظريه تحديد نسل متأثر از فضاي جامعه قرار گرفته و در دوره‌اي كه جمعيت در ايران رشد فراواني يافت و دولت‌هاي مستقر در پي اتخاذ سياست‌هاي كنترل جمعيت برآمدند، آنان از آموزه‌هاي ديني براي تأييد اين سياست‌ها بهره گرفتند. پژوهش حاضر با بهره‌گيري از منابع كتابخانه‌اي و با روش توصيفي-تحليلي در پي بررسي و نقد برداشت‌هاي مخالفان افزايش ‌جمعيت از آيات و روايات تحديد‌ نسل برآمده است. يافته‌هاي پژوهش حكايت از آن داشت كه مخالفان افزايش جمعيت معتقدند در قرآن آياتي وجود دارد كه اگر چه ارتباط مستقيم با كنترل جمعيت ندارند، اما به طور قهري به نوعي به تنظيم خانواده منجر مي‌شود. با بررسي‌هاي انجام شده روشن گرديد كه برداشت‌هاي صورت گرفته از آيات، نادرست و ناتمام هستند و به آن‌ها نقد وارد است. مخالفان افزايش جمعيت همچنين به رواياتي براي اثبات تحديد نسل استشهاد كرده‌اند، بررسي اسناد و محتواي روايات نشان داد كه اسناد برخي روايات ضعيف و اسناد برخي روايات صحيح هستند، بر فرض تماميت و صحت همه اسناد، برداشت‌هايي عرضه شده از روايات نادرست هستند.