ارائه بسته سياستي كاربردي‌سازي و اثربخشي اجتماعي-اقتصادي علوم انساني براي دست‌يابي به مرجعيت علمي

اين مقاله در صدد ارائه‌ بسته‌ سياستي حمايت از كاربردي‌سازي و اثربخشي اجتماعي–اقتصادي علوم انساني است. اگرچه در سال‌هاي اخير دستيابي به مرجعيت علمي در حوزه‌ علوم انساني از كليدواژه‌ها و مفاهيم پرتكرار در اسناد بالادستي بوده است و بر ضرورت حمايت از كاربردي‌سازي علوم انساني به‌ عنوان موتور محركه‌ تمدن‌سازي تأكيد شده، تاكنون به ندرت بسته‌ سياستي منسجمي براي حمايت از كاربردي‌سازي و اثربخشي اجتماعي–اقتصادي علوم انساني كه در تحقق مرجعيت علمي اهميت زيادي دارد، ارائه شده است. در حالي‌كه كاربردي‌سازي و اثربخشي اجتماعي–اقتصادي علوم انساني تاريخچه‌اي طولاني دارد و از مباحث اخلاقي و حقوقي آغاز شده و تا گسترش مؤسسات آموزشي و پژوهشي (با تمركز بر توسعه‌ مفاهيم علمي) و سپس تأثيرات اقتصادي و اجتماعي ملموس‌تر براي صنعت و جامعه تداوم ياقته است. با اين‌حال كاربردي‌سازي و اثربخشي اجتماعي–اقتصادي علوم انساني در مقايسه يا علوم پايه و فني، شاخص‌هاي متفاوتي دارد و به ابزارهاي سياستي متناسب با شرايط علوم انساني از سوي نهادهاي عمومي و دولتي نياز دارد. به اين منظور در پيشينه‌ تحقيق حمايت‌هاي 9 نهاد تخصصي بين‌المللي حمايت از علوم انساني از جمله موقوفه‌ ملي علوم انساني آمريكا، مؤسسه‌ ملي علوم انساني و اجتماعي آفريقاي جنوبي، صندوق اجتماعي اروپا، شوراي تحقيقات علوم انساني و هنر بريتانيا و دفتر نوآوري اجتماعي و مشاركت شهروندي آمريكا را بررسي و چارچوب اوليه‌ حمايت از كاربردي‌سازي و اثربخشي اجتماعي–اقتصادي علوم انساني را استخراج كرديم.براي متناسب‌سازي چارچوب اوليه‌ استخراج‌شده از پيشينه‌ تحقيق با نيازها و بافتار ايران با استفاده از روش گلوله برفي با 25 نفر از متخصصان علوم انساني از بهمن‌ 1401 تا خرداد 1402 مصاحبه كرديم. براي به حداقل رساندن سوگيري تلاش كرديم با خبرگاني از سازمان‌ها و نهادهاي مختلف مصاحبه كنيم. براي تحليل داده‌هاي جمع‌آوري‌شده نيز از منطق تحليل ابداعي استفاده كرديم. تحليل محتواي ابداعي يك روش تحقيق كيفي است كه براي تجزيه‌و‌تحليل داده‌هاي متني و كشف الگوها، مضامين و معاني درون داده‌ها استفاده مي‌شود.در نهايت 18 حمايت ذيل 5 برنامه‌ سياستي براي كاربردي‌سازي و اثربخشي اجتماعي–اقتصادي علوم انساني پيشنهاد شده است. برنامه‌هاي سياستي پيشنهادي نويسندگان عبارت‌اند از 1) حمايت از پژوهش‌هاي كاربردي، توسعه‌اي و بار اول؛ 2) حمايت از توسعه‌ محصول و خدمت؛ 3) حمايت از توانمندسازي و مهارت‌افزايي تخصصي براي نيروهاي دانشي؛ 4) حمايت از خدمات و مراكز ارائه‌ خدمت نوآورانه‌ فرهنگي و اجتماعي؛ 5) حمايت از توسعه‌ زيرساخت‌ها و شبكه‌سازي. برنامه‌ها و ابزارهاي سياستي پيشنهادي اين مقاله داراي دلالت‌هاي كاربردي و نظري در هدايت و جهت‌دهي به سازوكارهاي حمايت از اثربخشي اجتماعي–اقتصادي حوزه‌ علوم انساني است.