مقايسه ي اثربخشي آموزش پيشگيري از قلدري و آموزش مهارت هاي اجتماعي بر رفتارهاي همدلانه و اهمال‌كاري تحصيلي دانش‌آموزان قلدر

مقدمه : هدف پژوهش مقايسه ي اثربخشي آموزش پيشگيري از قلدري و آموزش مهارت هاي اجتماعي بر رفتارهاي همدلانه و اهمال‌كاري تحصيلي دانش آموزان قلدر صورت گرفت. روش كار: اين مطالعه نيمه آزمايشي پيش‌آزمون – پس‌آزمون-پيگيري با گروه كنترل انجام گرفت. جامعه آماري شامل كليه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهر أصفهان بودند. تعداد 45 نفر از آن‌ها به صورت هدفمند با كسب نمره در پرسشنامه قلدري اسپليچ و هارت (2001) انتخاب و در سه گروه آزمايش و كنترل گمارش شدند. گروه آزمايش يك، آموزش پيشگيري از قلدري اكبري بلوط بندگان (1398) و گروه آزمايش دو، آموزش مهارت هاي اجتماعي صدر و همكاران (1389) و گروه كنترل آموزشي را دريافت نكردند. دانش‌آموزان پرسشنامه هاي رفتارهاي همدلانه ووزن و همكاران (2015) و اهمال‌كاري تحصيلي سولومون و راث بلوم (1984) را در مراحل پيش-پس‌آزمون و پيگيري تكميل كردند. يافته ها : نتايج تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر نشان دادند كه هر دوآموزش پيشگيري قلدري و مهارت هاي اجتماعي بر بهبود اهمال‌كاري تحصيلي و رفتارهاي همدلانه در دانش آموزان تأثير معني داري داشته و اثرات در مرحله پيگيري نيز باقي مانده است اما آموزش پيشگيري از قلدري در اهمال‌كاري تحصيلي مؤثرتر از آموزش مهارت هاي اجتماعي بود. نتيجه گيري: بنابراين به نظر مي رسد برنامه پيشگيري از قلدري و آموزش مهارت هاي اجتماعي در مراكز مشاوره و آموزشگاه ها و مدارس مي تواند باعث پيشگيري و بهبود اهمال‌كاري تحصيلي و رفتارهاي همدلانه در دانش آموزان قلدر شود.