رعايت اصل منع محاكمه و مجازات مجدد در تخلفات انتظامي كادر درمان؛ ضرورتي اخلاقي يا حقوقي

زمينه و هدف: اصل منع محاكمه و مجازات مجدد يكي از اصول دادرسي عادلانه در رسيدگي‌هاي كيفري است كه با توجه به حقوق كيفري مدرن و پيدايش مفهوم «قلمرو كيفري» در رويه ديوان اروپايي حقوق بشر، قابل تسري به تخلفات اداري و انتظامي نيز هست. پزشكان، دندان‌پزشكان، داروسازان، پرستاران، ماماها و ساير حرفه‌هاي مرتبط با پزشكي به مناسبت حرفه و نيز سمت خود ممكن است مرتكب تخلفات انتظامي، تعزيري، بيمه‌اي، اداري و كيفري شوند كه هر يك قوانين خاص خود را دارد، به گونه‌اي كه ممكن است يك پزشك به واسطه عمل واحد، مشمول عناوين مختلف مذكور قرار گيرد و مجازات‌ها و تنبيهات متعددي را تحمل نمايد. هدف اين پژوهش بررسي راهكارهاي برون‌رفت از اين رويكرد غير منصفانه و حتي غير اخلاقي با توسل به راهكارهاي حقوقي بشردوستانه و منصفانه موجود، به ويژه اصل منع محاكمه و مجازات مجدد است. روش: روش گردآوري اطلاعات در اين پژوهش، كتابخانه‌اي است و مطالب به روش توصيفي، تحليل شده‌اند. ملاحظات اخلاقي: در مقاله حاضر، اصول اخلاقي نگارش شامل امانتداري، صداقت و اصالت متن رعايت گرديده است. يافته‌ها: بررسي قوانين و آيين‌نامه‌هاي مرتبط با حرفه پزشكي، مبين اين است كه نه‌تنها اصل منع محاكمه و مجازات مجدد در مورد تخلفات انتظامي كادر درمان رعايت نشده است، بلكه به لحاظ تنوع و تعدد تخلفات احصاشده در مقررات اين حرفه، شاغلين اين حرفه، مورد بي‌مهري و عدم رعايت انصاف قرار گرفته‌اند. نتيجه‌گيري: رعايت اصول و قواعد دادرسي حقوقي بشردوستانه و عادلانه به ويژه اصل منع محاكمه و مجازات مجدد، با اعمال راهكارهاي پيشنهادي در اين تحقيق، مي‌تواند اين نقيصه را به خوبي جبران نمايد.