بررسي تأثير رهبري اخلاقي بر عملكرد نوآوري با نقش ميانجي سرمايه انساني و سرمايه اجتماعي (مطالعه موردي: كاركنان بيمه ايران شهر تهران)

زمينه و هدف: يكي از نظريه‌هاي نوين رهبري كه ضعف‌ها و مشكلات رويكردهاي سنتي رهبري را برطرف كرده است، نظريه رهبري اخلاقي است كه بر ارائه رفتار مناسب به صورت هنجاري در اعمال شخصي، روابط بين فردي و ترغيب پيروان، تأكيد دارد. تحقيق حاضر با هدف بررسي تأثير رهبري اخلاقي بر عملكرد نوآوري با نقش ميانجي سرمايه انساني و سرمايه اجتماعي صورت گرفته است.روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و بر حسب نحوه اجرا از نوع پيمايشي مي‏باشد. به منظور جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه اولاه و جميل (2020 م.) استفاده است. پايايي كل 0.900 مي‌باشد. جامعه آماري تحقيق حاضر شامل كاركنان بيمه ايران در شهر تهران بوده كه تعداد آن‌ها 450  نفر است. به كمك فرمول كوكران حجم نمونه 207 نفر برآورد شد و براي نمونه‌گيري تحقيق، روش نمونه‏گيري تصادفي ساده انتخاب گرديد.ملاحظات اخلاقي: مشاركت‌كنندگان با آگاهي از اهداف پژوهش پرسشنامه‌ها را تكميل كردند.يافته‌ها: جهت آزمون فرضيه‌ها، روش معادلات ساختاري و آزمون تحليل حداقل مربعات جزئي و آزمون كولموگروف ـ اسميرنف به كار گرفته شد. در نهايت با استفاده از نرم‌افزار Smart PLS 4 تحليل داده‌ها انجام گرديد و تحليل داده‌ها حاكي از معناداري و تأييد فرضيه‌ها است.نتيجه‌گيري: نتايج تحقيق حاكي از آن است كه رهبري اخلاقي بر عملكرد نوآوري با نقش ميانجي سرمايه انساني و سرمايه اجتماعي تأثيري معنادار دارد و بر اين اساس نياز است كه مديران سعي كنند شناخت كافي نسبت به كاركنان به دست آورده تا بتوانند در موقع مناسب از توانايي‌هاي آن‌ها استفاده كنند. استفاده صحيح از نيروي انساني باعث موفقيت آن مي‌گردد كه موفقيت تك‌تك افراد موفقيت كل واحد كاري را در پي خواهد داشت.