بررسي نقش هوش اخلاقي و تحمل پريشاني در پيش‌بيني تاب‌آوري دانشجويان در ايام كرونا

زمينه و هدف: بررسي عوامل مؤثر در ارتقاي تاب‌آوري يكي از اهداف روان‌شناسي مثبت است. بنابراين هدف پژوهش حاضر تعيين نقش هوش اخلاقي و تحمل پريشاني در پيش‌بيني تاب‌آوري دانشجويان در ايام كرونا بود.روش: پژوهش حاضر از نوع مطالعات توصيفي ـ همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي دانشجويان پسر دانشگاه فرهنگيان پرديس شهيد باهنر بيرجند در سال تحصيلي 1400-1399 بودند، 260 نفر به روش نمونه‌گيري در دسترس كه داوطلب مشاركت در پژوهش بودند، انتخاب و به صورت اينترنتي به پرسشنامه هوش اخلاقي لنيك و كيل (2007)، تحمل پريشاني سيمون و گاهر (2005 م.) و تاب‌آوري كونور و ديويدسون (2003 م.) پاسخ دادند. براي تحليل داده‌ها از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه با نرم‌افزار SPSS 24 استفاده شد.ملاحظات اخلاقي: اين پژوهش با رعايت اصول اخلاقي هلسينگي، رضايت آگاهانه و تأييديه كد اخلاق انجام شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد همبستگي مستقيم و معني‌داري بين تحمل پريشاني (0.611-‌=r) و هوش اخلاقي (0.613-‌=r) با تاب‌آوري وجود داشت (0.01 P)، همچنين نتايج نشان داد تحمل پريشاني (37.6 درصد) و هوش اخلاقي (45.1 درصد) واريانس تاب‌آوري را پيش‌بيني مي‌كنند.نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج پژوهش، با افزايش تحمل پريشاني و ارتقاي هوش اخلاقي و ابعاد آن‌ها، مي‌توان تاب‌آوري دانشجويان را در دوران كرونا افزايش داد. بنابراين در برنامه‌هاي مبتني بر ارتقاي سلامت، توجه بيشتر به تحمل پريشاني، هوش اخلاقي و ارتقاي آن در دانشجويان ضروري به نظر مي‌رسد.