همه‌گيرشناسي اختلال بي‌نظمي خلق اخلالگر در نوجوانان و مقايسه قضاوت اخلاقي افراد مبتلا و غير مبتلا

زمينه و هدف: اختلال بي‌نظمي خلقي اخلالگر يك تشخيص نسبتاً جديد است كه براي اولين‌بار در DSM-5 معرفي شد. بارزترين ويژگي اين اختلال شامل اختلالات رفتاري و خلقي است. پژوهش‌هاي كمي در مورد اختلال بي‌نظمي خلق اخلالگر صورت گرفته است. هدف از پژوهش حاضر همه‌گيرشناسي اختلال بي‌نظمي خلق اخلالگر در نوجوانان و مقايسه قضاوت اخلاقي افراد مبتلا و غير مبتلا مي‌باشد.روش: روش تحقيق، توصيفي و از نوع پيمايشي و پس‌رويدادي بود. جامعه آماري مشتمل بر 165 هزار و 555 دانش‌آموز بود كه بر اساس فرمول مورگان 384 دانش‌آموز با استفاده از نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي جهت بررسي همه‌گيرشناسي اختلال بي‌نظمي خلق اخلالگر به عنوان نمونه انتخاب شد. همچنين براي بررسي تفاوت قضاوت اخلاقي در دانش‌آموزان داراي اختلال بي‌نظمي خلق اخلالگر و عادي، 45 دانش‌آموز با استفاده از نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شد. براي گردآوري اطلاعات از شاخص واكنش‌پذيري عاطفي Stringaris و همكاران (2012 م.)، پرسشنامه قضاوت اخلاقي Rest و همكاران (1973 م.) و مصاحبه تشخيصي بر اساس DSM-5 استفاده شد. براي تحليل داده‌ها از شاخص‌هاي توصيفي و آزمون تي مستقل با استفاده از نرم‌افزار SPSS 18 بهره گرفته شد.ملاحظات اخلاقي: در نگارش اين مقاله جنبه‌هاي اخلاقي شامل حفظ اصالت متون، صداقت و امانتداري و رضايت و اطلاع‌رساني رعايت شده است.يافته‌ها: نتايج توصيفي پژوهش نشان داد شيوع نشانگان اختلال بي‌نظمي خلق اخلالگر 1.3 درصد بود. قضاوت اخلاقي دانش‌آموزان داراي اختلال بي‌نظمي خلق اخلالگر نسبت به كودكان فاقد اختلال به طور معناداري متفاوت بود (0.05=P ، 2.06-T).نتيجه‌گيري: ﻣﯿﺰان ﺷﯿﻮع اﺧﺘﻼل بي‌نظمي خلق اخلالگر در اﺳﺘﺎن آذربايجان شرقي در ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﯾﺮ ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎي اﻧﺠﺎم‌ﮔﺮﻓﺘﻪ در ﺧﺎرج از كشور در دامنه ﻣﺘﻮﺳﻂ ﻗﺮار دارد. ﺑﺎ اﯾﻦ وﺟﻮد، ﻟﺰوم سياستگذاري‌هاي ﺳﻼﻣﺖ روان در ﻣﻘﻄﻊ ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ ﺑﺮاي ﮐﺎﻫﺶ ﺑﺎر آﺳﯿﺐ در آﯾﻨﺪه و ارائه راهكارﻫﺎي ﺑﺮون رﻓﺖ از اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺑﻪ ﻗﻮت ﺧﻮد ﺑﺎﻗﯽ اﺳﺖ.