شناسايي مؤلفه‌هاي سرمايه اخلاقي در سازمان‌هاي آموزشي با استفاده از رويكرد كيفي فراتركيب

زمينه و هدف: سرمايه اخلاقي در سازمان‌هاي آموزشي مجموعه‌اي از روابط اخلاقي است كه باعث شكل‌گيري كار گروهي و افزايش بهره‌وري مي‌شود، لذا پژوهش حاضر با هدف شناسايي مؤلفه‌هاي سرمايه اخلاقي در سازمان‌هاي آموزشي با استفاده از رويكرد كيفي فراتركيب انجام شده است. روش: پژوهش حاضر در چارچوب رويكرد كيفي و با استفاده از روش فراتركيب با رويكرد هفت مرحله‌اي سندلوسكي و باروسو (2007 م.) انجام شد. جامعه آماري مورد مطالعه شامل كليه تحقيقات و مطالعات فارسي و انگليسي چاپ‌شده در حوزه سرمايه اخلاقي در بين سال‌هاي 2000 تا 2021 مي‌باشد. در اين راستا، واژگان كليدي مرتبط با هدف پژوهش مورد جستجو قرار گرفت و مقالات و اسناد به دست‌آمده با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند و با توجه به معيارهاي پذيرش مورد بررسي قرار گرفتند كه در نهايت 19 مقاله كه از معيارهاي ورود به مطالعه برخوردار بودند، با استفاده از روش كدگذاري سه مرحله‌اي (باز، محوري، انتخابي) از طريق نرم‌افزار MaxQDA 2020 تجزيه و تحليل شدند.ملاحظات اخلاقي: الزامات اخلاق پژوهشي در پايش مقالات مورد سنتز مطمح نظر قرار گرفته است.يافته‌ها: بر اساس نتايج تحليل داده‌ها براي جمع‌آوري داده‌ها 82 كد باز شناسايي شد كه در 3 مقوله اصلي و 11 مقوله فرعي دسته‌بندي شدند كه عبارتند از:  مقوله هاي فردي (مسئوليت‌پذيري، الگوي اخلاقي، صادق‌بودن و وفاداري اخلاقي)، سازماني (فرهنگ اخلاقي سازمان، جو اخلاقي سازمان، سبك رهبري اخلاقي) و فراسازماني (عوامل اجتماعي، اقتصادي، سياسي و فرهنگي). نتيجه‌گيري: پژوهشگران رفتار سازماني به منظور افزايش سرمايه اخلاقي در سازمان مي‌توانند با شناسايي مؤلفه‌هاي آن، برنامه‌ها و راهكارهاي مناسب را جهت افزايش رفتارهاي متعالي در سازمان مد نظر قرار دهند. نتايج تحقيق حاضر مي‌تواند از مجراي شناسايي مؤلفه‌هاي مؤثر بر سرمايه اخلاقي و افزايش آن در سازمان به كاركنان كمك كند.