اخلاق زيستي و حقوق بشر در شكل‌گيري نظام حقوق بهداشت جهاني

زمينه و هدف: بهداشت جهاني يك مفهوم بسيار مهم مي‌باشد كه تمركز اصلي آن بر جهاني‌سازي بهداشت فردي و عمومي (به طور خاص در كشورهاي در حال توسعه و كمترتوسعه‌يافته) و دسترسي به عدالت بهداشتي براي همه مردم در سراسر جهان است، در نتيجه اين مفهوم غالباً معادل با بهداشت عمومي و جداي از حوزه حقوق بشر و اخلاق زيستي در نظر گرفته مي‌شود. اين مطالعه با هدف بررسي تأثير هنجارهاي اخلاق زيستي و حقوق بشر در شكل گيري نظام حقوق بهداشت جهاني انجام شد.روش: اين تحقيق از نوع نظري بوده، ‌روش تحقيق به صورت توصيفي ـ تحليلي مي‌باشد و روش جمع‏آوري اطلاعات به صورت كتابخانه‏اي است و با مراجعه به اسناد، كتب و مقالات صورت گرفته است.ملاحظات اخلاقي: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعايت اصالت متون، صداقت و امانتداري رعايت شده است. يافته‌ها: نظام‌هاي حقوقي توسط هيچ كس تأسيس نمي‌شوند، واقعيت اين است كه نظام‌هاي حقوقي مجموعه‌اي از ارتباطات بازيگران مختلف است كه در بطن آن فرآيندهاي هنجارسازي و مسئوليت‌پذيري وجود دارد. نكته ديگري كه بايد در نظر داشت، اين است كه در يك نظام حقوقي هدف اصلي، تحميل وحدت بر كثرت نيست، زيرا اين امر تقريباً غير ممكن است. در واقع هدف اصلي ساختن هويت با كمك هنجارهاي حقوقي مي‌باشد؛ امري كه در شكل گيري نظام حقوق بهداشت جهاني قابل تأمل است.نتيجه‌گيري: در پرتو رويكرد ناشي از نظريات كثرت‌گرايي حقوقي جهاني، تحولات اخير در حقوق پزشكي بين‌المللي و اخلاق زيستي، يك گام مهم در شكل‌گيري نظام حقوقي بهداشت جهاني را تشكيل مي‌دهد. به تعبيري، هنجارهاي حقوق بشر در رشد استقلال اساسي و سازماني بهداشت جهاني، نقش اصلي را ايفا مي‌كنند.