بررسي پارامتري تأثير فاصله مكاني و تأخير زماني دو انفجار سطحي بر روي طيف‌ هاي پاسخ سطح نيم ‌فضاهاي ارتجاعي

مدل‌ سازي نيم ‌فضاهاي ارتجاعي و انتشار موج حاصل از بارگذاري ضربه‌اي ديناميكي در درون نيم‌فضا، كاربردهاي مختلفي از جمله طراحي سازه‌ها دارد. در مباحث مربوط به انفجار معمولاً با توجه به هدفي كه دنبال مي‌شود، مي‌توان از چند انفجار به جاي يك انفجار استفاده نمود. لذا اين تحقيق بر روي اثر دو انفجار متمركز شده و با استفاده از نتايج آن مي‌توان براي اهداف مختلف نقاط بحراني را تعيين نمود. انتشار امواج در نيم‌فضاهاي خاكي با درنظرگرفتن سازه روي سطح زمين، مورد بررسي قرار گرفته و از آنجاييكه اولين گام در طراحي سازه تحليل آن مي‌باشد، لذا عكس‌العمل خاك به عنوان محيط زير سازه سطحي تحت انفجار، مورد بررسي قرار گرفته و محيط خاك كه به صورت يك نيم‌فضاي سه بعدي ارتجاعي در نرم‌افزار ANSYS مدل شده، تحت دو انفجار سطحي مورد آناليز قرار گرفته است. انفجارها مشابه بوده و انفجار دوم با يك اختلاف زماني نسبت به انفجار اول رخ مي‌دهد. اختلاف زماني و مكاني اين دو انفجار، پارامترهاي آناليز تحقيق بوده و معيارهاي رفتاري كه در اين تحقيق اندازه‌گيري مي‌شوند، عبارتند از: طيف جابه‌جايي، سرعت و شتاب (معيارهاي رفتار سطحي). خلاصه نتايج بررسي پاسخ‌هاي سطحي نشان مي‌دهد، انفجار دوم باعث مي‌گردد، مقادير حداكثر در طيف‌ها در پريودهاي كمتري ايجاد شود و همچنين به طور متوسط با افزايش فاصله مكاني دو انفجار، مقادير حداكثر در طيف‌ها در پريودهاي بيشتري ايجاد مي‌شود. مقايسه طيف‌ها مشخص مي‌كند، انفجار دوم كمترين تأثير را بر روي طيف جابه‌جايي و بيشترين تأثير را بر طيف شتاب دارد.