بررسي بهره وري نيروي كار در ساخت و ساز بر اساس سطوح اجراي اقدامات مديريت منابع انساني

افزايش بهره وري نيروي انساني يكي از برنامه ‌هاي اصلي مديران در هر سازمان مي باشد، زيرا نيروي انساني مهم ترين سرمايه هر سازماني به شمار مي ‌رود. بهره ‌وري نيروي انساني يعني حداكثر استفاده از مهارت ها و توان نيروي انساني. در اين تحقيق شش كاركرد جذب و استخدام، تحليل شغل، آموزش، ارزيابي عملكرد، روابط كار و خدمات كاركنان به عنوان عوامل تاثير گذار در مديريت منابع انساني براي افزايش بهره وري نيروي انساني در نظر گرفته مي شوند. همچنين دو متغير توانمندي شغلي و انگيزه شغلي نيز به عنوان متغيرهاي ميانجي در نظر گرفته مي شوند. تحقيق حاضر از نظر هدف كاربردي، از نظر ماهيت تحقيق توصيفي، از نظر روش كاربردي داده ها جزء روش هاي توصيفي- پيمايشي و از نظر روند اجراي تحقيق كيفي است. در تحقيق حاضر براي جمع آوري اطلاعات از مطالعات كتابخانه اي و پرسشنامه استفاده شده است. جامعه آماري تحقيق كاركنان شركت هاي پيمانكاري با درجه يك تا پنج به تعداد 150 نفر مي باشد. در اين تحقيق داده ها با استفاده از روش معادلات ساختاري با رويكرد حداقل مربعات جزئي و با استفاده از نرم افزار PLS مورد تجزيه و تحليل قرار مي گيرند. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه از ميان كاركردهاي شش گانه مديريت منابع انساني، متغيرهاي مستقل تحليل شغل و خدمات كاركنان بيشترين تاثير و متغير مستقل ارزيابي عملكرد كمترين تاثير را بر متغير ميانجي انگيزه شغلي دارند. همچنين دو متغير مستقل جذب و استخدام و خدمات كاركنان بيشترين تاثير و متغير مستقل تحليل شغل كمترين تاثير را بر متغير ميانجي توانمندي شغلي دارند. در نتيجه از بين دو متغير ميانجي توانمندي شغلي و انگيزه شغلي، متغير عملكرد فردي بيشتر به توانمندي شغلي وابسته است.