بررسي آزمايشگاهي تاثير حرارت بالا بر مقاومت فشاري وكششي بتن ساخته شده با ميكروسيليس و پلي‌پروپلين

بروز آتش سوزي در سازه‌ها پديده‌اي محتمل است كه مي‌تواند خصوصيات مكانيكي مصالح تشكيل دهنده اعضاي سازه‌اي را به طور قابل توجهي تحت تاثير قرار دهد. امروزه استفاده از مصالح و افزودنيهاي نوين در ساخت بتن مورد توجه قرار گرفته است كه لازم است مقاومت بتن ساخته شده با اين مصالح در هنگام بروز آتش سوزي و بعد از آن مورد بررسي قرار گيرد و از رفتار مناسب آن اطمينان حاصل شود. در اين تحقيق استفاده از ميكروسيليس به عنوان يك ماده پوزولاني بسيار موثر و الياف پلي پروپيلن به عنوان ماده‌اي براي بهبود مقاومت در برابر ترك خوردگي براي ساخت بتن استفاده شد. رفتار نمونه‌هاي بتني با مقادير متفاوت اين افزودنيها بعد از قرارگيري در معرض حرارت بالا در قالب آزمايشات مقاومت كششي و فشاري مورد بررسي قرار گرفت. نمونه بتن شاهد براي مقايسه با ساير نمونه‌ها در نظر گرفته شد كه مقاومت فشاري اين نمونه30 مگاپاسكال بوده است. علاوه بر طرح اختلاط نمونه شاهد، 11 طرح اختلاط ديگر با الياف پروپلين به ميزان 0.05و 0.075 و 0.1 درصد از وزن بتن و ميكروسيليس به ميزان 5‌،10 و 15 درصد وزن سيمان ساخته شد. نمونه‌ها به مدت يك ساعت در كوره در دماي 600 درجه سانتي گراد قرار داده شد. پس از سرد شدن، آزمايشات مقاومت فشاري و كششي بر روي نمونه‌ها انجام شد. نتايج حاصل از تحقيق نشان داد كه تركيب الياف پلي پروپيلن و ميكروسيليس باعث افزايش مقاومت كششي شده كه حداكثر اين افزايش در مقايسه با نمونه شاهد 82% بوده است.حداكثر افزايش مقاومت فشاري نسبت به نمونه شاهد 63.4 % بوده است. بعد از قرارگيري در معرض حرارت، مقاومت كششي نمونه پيشنهادي در مقايسه با نمونه شاهد، 44% افزايش نشان داد.