شناسايي عوامل موثر بر تلفيق تكنيك اسكن براي مدل‌سازي اطلاعات ساختمان در پروژه‌هاي ساخت

مدل سازي اطلاعات ساختمان يك نمايش ديجيتالي از يك ساختمان يا زيرساخت است كه به معماران، مهندسان و متخصصان ساخت و ساز كمك مي‌كند، تا پروژه‌هاي ساختماني را كارآمدتر طراحي، برنامه‌ريزي و مديريت كنند. نياز به ادغام تكنيك‌هاي مدل سازي اطلاعات ساختمان در پروژه‌هاي ساختماني براي بالا بردن راندمان پروژه مي تواند موثر مي‌باشد، كه در اين بين براي بهبود راندمان از فناوري‌هاي مختلف مي‌توان استفاده نمود، از همين رو در اين پژوهش اقدام به بررسي تكنيك اسكن براي مدل‌سازي اطلاعات ساختمان در پروژه‌هاي درحال ساخت شده است. در اين بين ابتدا بخش كيفي پژوهش كه شامل مطالعات و استخراج فاكتورهاي موثر از تحقيقات مرتبط پيشين است، آغاز شده كه با اقدام به تاييد و غربال عوامل با استفاده از روش دلفي فازي و با محوريت نظر خبرگان در دو فاز، تكميل گرديده است. به منظور محاسبه ميزان كفايت حجم جامعه آماري از آزمون كرويت-بارتلت استفاده شده و نتايج بدست آمده توسط افراد خبره مورد تاييد قرار گرفته‌اند. براساس ضرايب استاندارد كه شاخص پردازش داده‌هاي جمع آوري شده با ضريب 0/94، شاخص جمع‌آوري داده‌ها با ضريب 0/86، شاخص انتخاب ليزر اسكن بهينه با ضريب 0/79، شاخص استفاده از داده‌ها در مدلسازي با ضريب 0/68، شاخص بررسي نتايج با ضريب 0/64 و شاخص بازرسي كيفي با ضريب 0/59 را مي‌توان اولويت بندي نمود. با بكارگيري عواملي همچون تهيه نقشه ‌اي اوليه به منظور مديريت برخوردها در روند جمع آوري داده‌ها و نمايش آنها در قالب نقشه‌هاي سيستم اطلاعات جغرافيايي و اقدام به مانيتورينگ دقيق از ابعاد و اجزاي پروژه اين امكان فراهم ميشود تا طراحي و اجراي ساختمان با راندمان بالاتري انجام شود.