بررسي آزمايشگاهي تاثير نوع زيركونيا بر روي فيت مارژينال و داخلي در يك بريج سه واحدي

سابقه و هدف: هدف اين پژوهش بررسي تاثير نوع زيركونيا( مولتي لاير يا مونوكروم) بر روي فيت مارژينال و داخلي در يك بريج سه واحدي مي باشد. مواد و روشها:  تراش بريج روي دنتيك انجام شده، سپس دندان هاي تراش خورده اسكن شدند. از هر اسكن براي ساخت دو بريج( يكي با زيركونياي مولتي لاير و ديگري مونوكروم)استفاده شد. با كمك نرم افزار exocad طراحي بريج انجام شده و ميلينگ  انجام شد. بريج هاي ساخته شده در مرحله قبل  با كمك روش   replicaاز جهت فيت داخلي و مارژينال ارزيابي و مقايسه شدند. براي آناليز آماري از آزمون t-test مستقل در ارزيابي فيت مارژينال و سرويكال و اگزياال و از آزمون Mann-U-whitney در ارزيابي فيت اكلوزال استفاده شد. (0/05=P) يافته ها: ميانگين شكاف مارژينال و سرويكال در زيركونياي مونوكروم به ترتيب 20/00±65/30و 10/11±72/42 ميكرومتر و در زيركونياي مولتي لاير 14/71±70/76و 11/91±78/74ميكرومتر بود كه اين اختلاف از نظر آماري معنادار نبود. (0/05 P). ميانگين شكاف اگزيال و اكلوزال در زيركونياي مونوكروم به ترتيب 10/07±102/5 و 118/9±16/52 ميكرومتر و در زيركونيا مولتي لاير 18/88±114/8و 29/88±141/6 ميكرومتر بود كه اين اختلاف از نظر آماري معنادار بود و ميانگين شكاف در زيركونياي مونوكروم كمتر از زيركونياي مولتي لاير بود. (0/05 P)  نتيجه گيري:  رستوريشن هاي زيركونياي مونوكروم، فيت مارژينال و داخلي مشابهي نسبت به رستوريشنهاي ساخته شده از زيركونياي مولتي لاير نشان مي دهند. اگرچه شكاف اكلوزال و اگزيال در زيركونيا مولتي لاير بيشتر از زيركونيا مونوكروم است اما در محدوده مجاز باليني قرار دارد. زيركونياي مولتي لاير در مجموع قابليت استفاده باليني دارد.