آگاهي معلمان ابتدايي آموزش و پرورش كودكان استثنايي شهر اصفهان از مديريت اورژانسي اوالژن

سابقه و هدف: اوالژن يكي از جدي ترين تروماهاي دنداني است. از آنجايي كه كودكان بيشترين زمان خود را پس از خانه در مدرسه ميگذرانند، آگاهي معلم مدرسه از مديريت اورژانس‌‌هاي دنداني در پيش آگهي دندان تاثير خواهد داشت. هدف از اين مطالعه بررسي آگاهي معلمان ابتدايي آموزش و پرورش كودكان استثنايي شهر اصفهان از مديريت اورژانسي اوالژن بود. مواد و روشها: در اين مطالعه تحليلي مقطعي، پرسشنامه اي استاندارد به كل معلمان ابتدايي آموزش و پرورش استثنايي شهر اصفهان كه به روش سرشماري انتخاب شدند، داده و اطلاعات جمع آوري شد. داده‌‌ها توسط آزمون هاي ANOVA و T-Test تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: 3.3% از معلمان آگاهي بسيار پايين، 60% آگاهي پايين، 32.3% آگاهي متوسط، 3.3% آگاهي بالاو1.1%آگاهي بسيار بالا از مديريت اورژانس اوالژن داشتند. بين آگاهي معلمان و سن(0.034  (P=، سابقه شركت در دوره كمك‌‌هاي اوليه (0.38=p) دوره‌‌هاي شامل اورژانس دندانپزشكي0.010=P و تجربه قبلي برخورد با تروماي اوالژن(0.007=p ) ارتباط مستقيم وجود داشت. اما بين ميزان آگاهي و جنس(0.139=P، ميزان تحصيلات(0.302=P، سابقه تدريس(0.975=P ارتباطي يافت نشد. نتيجه گيري: بيش از نيمي از معلمان آموزش و پرورش استثنايي اصفهان آگاهي كمتر از متوسط از مديريت اورژانس اوالژن داشتند و بيش تر آنان در دوره آموزشي مناسبي براي مديريت اوالژن  شركت نكرده بودند. بنابراين لازم است برنامه ريزي‌‌هايي جهت افزايش آگاهي معلمان مدارس استثنايي انجام پذيرد.