بررسي تأثير چهار روش آبياري بر ميزان خسارت علف‌هاي‌هرز، كنه تارتن دو لكه‌اي (Tetranychus urticae Koch) و بيماري سوختگي باكتريايي در لوبيا چيتي (Phaseolus vulgaris L.)

به‌منظور بررسي تأثير چهار روش آبياري بر ميزان خسارت علف‌هاي‌هرز، كنه تارتن دو لكه ‌اي و بيماري سوختگي باكتريايي در لوبيا چيتي پژوهشي در دو سال 1401 و 1402 در پرديس تحقيقات و آموزش لوبيا خمين اجرا گرديد. علي رغم اجرا در يك مزرعه با شرايط يكنواخت براي سهولت اجرا به‌صورت چند مكان (ناحيه ‌اي) در قالب طرح بلوك ‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار انجام شد. در قسمت مكان روش آبياري در چهار سطح (آبياري باراني به‌صورت كلاسيك ثابت با آبپاش متحرك، باراني نيوفيت، رين فلت و قطره‌ اي) قرار گرفت و ارقام لوبياچيتي با سه تيپ رشدي مختلف در اين مكان ‌ها به‌صورت تصادفي كشت گرديدند. اثر نوع آبياري بر ميزان تراكم و زيست‌توده كل علف ‌هاي ‌هرز و نيز شدت هجوم آفت كنه دو لكه ‌اي و بيماري سوختگي باكتريايي (بلايت) معني‌دار شد. بيشترين ميزان تراكم و زيست‌توده علف ‌هاي ‌هرز به‌ترتيب در روش‌ هاي آبياري نيوفيت و باراني كلاسيك و بيشترين بيماري سوختگي باكتريايي در روش آبياري باراني كلاسيك مشاهده شد. ولي بيشترين ميزان خسارت كنه دو لكه اي در همين روش آبياري (قطره‌ اي) مشاهده شد و كمترين ميزان اين صفت نيز در روش آبياري رين فلت وجود داشت. بيشترين مقدار عملكرد دانه (293.6 گرم در مترمربع) به‌روش آبياري قطره‌ اي تعلق داشت و كمترين ميزان اين ويژگي (225.4 گرم در مترمربع) در تيمار آبياري باراني كلاسيك مشاهده شد. به‌طور كلي، نتايج آزمايش نشان داد كه روش آبياري قطره‌ اي باعث افزايش عملكرد دانه نسبت به ديگر روش‌ هاي آبياري شد. همچنين، حضور علف‌ هاي‌ هرز و خسارت بيماري سوختگي باكتري در روش آبياري قطره‌ اي كاهش يافتند.