تبيين تاثير رفتار قلمروپايي ساكنان سكونتگاه هاي غير رسمي بر شكل‌گيري الگوي مسكن (نمونه مطالعاتي :محلات بانبور، بان برز، سبزي آباد، ايلام)

اين پژوهش باهدف بررسي ارتباط بين ويژگي‌هاي كالبدي مسكن در سكونتگاه‌هاي غيررسمي و رفتار قلمروپايي ساكنان سكونتگاه‌هاي غيررسمي شهر ايلام انجام‌شده است. علي‌رغم اهميت بالاي مفهوم رفتار قلمروپايي و نقش آن بر ويژگي‌هاي كالبدي مسكن، تاكنون مطالعه جامعي درزمينه ارتباط بين اين مفاهيم به‌ويژه در بستر محلات حاشيه‌نشين ايران انجام‌نشده است. در راستاي اين هدف، محلات حاشيه‌نشين شهر ايلام به‌عنوان يكي از مناطق با بالاترين نرخ حاشيه‌نشيني در كشور جهت مطالعه ميداني انتخاب‌شده‌اند. مدل مفهومي پژوهش بر مبناي مطالعات نظري و مصاحبه‌هاي كيفي عميق بر اساس روش تئوري زمينه‌اي تدوين و تدقيق شده است. مصاحبه‌هاي عميق نيمه ساختاريافته با  ساكنان محلات حاشيه‌نشين بانبور، بان برز و سبزي آباد در شهر ايلام انجام‌شده و تا رسيدن به اشباع نظري ادامه يافته است. سپس برمبناي روش پيمايش و سنجش كمي، وزن و اهميت مفاهيم شناسايي‌شده، بر مبناي آراي متخصصين معماري و شهرسازي شهر ايلام ارزيابي و واكاوي شده است.  نتايج تحليل‌ها نشانگر آن است كه معيارهاي اثرگذار بر ويژگي‌هاي كالبدي مسكن محلات حاشيه‌نشين مبتني بر رفتار قلمروپايي ساكنان را مي‌توان در ابعاد مكان‌يابي قلمرو و عرصه عمومي، مفاهيم اجتماعي، مفاهيم فرهنگي، مفاهيم اقتصادي ، مفاهيم كالبدي و مفاهيم ادراكي بررسي نمود. يافته‌هاي اين پژوهش نشانگر اين است كه ارتباط دوسويه‌اي بين ويژگي‌هاي كالبدي مسكن محلات حاشيه‌نشين و مفاهيم فرهنگي، اجتماعي، ادراكي، اقتصادي و قلمروپايي فضاهاي عمومي در محلات حاشيه‌نشين شهر ايلام وجود دارد .توجه به اين مفاهيم مي‌تواند منجر به ارتقا كيفيت مسكن در محلات حاشيه‌نشين مبتني بر رفتار قلمروپايي ساكنان گردد.