شناسايي پيشران‌هاي مؤثر بر مكان‌هاي سوم و كيفيت محيط شهري اهواز

اهداف: در سال هاي اخير موضوع كيفيت محيط شهري به يك موضوع بسيار مهم در جامعه تبديل شده است، توجه به مكان هاي سوم براي شكل‌دادن به جوامع محلي ضروري بوده و كليد اصلي رفاه زندگي شهري محسوب مي شود. هدف از اين پژوهش شناسايي پيشران هاي مؤثر بر مكان هاي سوم و كيفيت محيط شهري است. روش شناسي: اين پژوهش با رويكردي كمَي، به شيوه پيمايشي و با اتكا بر مطالعات كتابخانه اي-اسنادي و روش دلفي هدفمند براي شناسايي شاخص هاي مفهومي، در سال ۱۴۰۲ در شهر اهواز انجام شد. حجم نمونه كارشناسان و متخصصان مرتبط با موضوع پژوهش ۳۰ نفر بود. پژوهش حاضر با بهره گيري از تكنيك تحليل اثرات متقاطع و با استفاده از برنامه MICMAC به تحليل مؤلفه هاي مكان هاي سوم و كيفيت محيطي شهر اهواز پرداخت. با استفاده از روش دلفي ۵۵ مؤلفه و در ۱۰ بُعد، به عنوان شاخص هاي مكان سوم و كيفيت محيط استخراج شدند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون‌ تحليل مسير با استفاده از مدل معادلات ساختاري Smart PlS استفاده شد. يافته ها: پس از بررسي چگونگي و ميزان اثرگذاري ۵۵ عامل يادشده بر يكديگر و بر وضعيت آينده كيفيت محيط اهواز با روش هاي مستقيم و غيرمستقيم، ۱۱ عامل كليدي كه بيشترين نقش را در وضعيت آينده كيفيت محيطي شهر اهواز داشتند، انتخاب شدند. يافته‌هاي حاصل از نتايج الويت‌بندي ابعاد مؤثر در مكان هاي سوم وكيفيت محيط در شهر اهواز نشان داد كه شاخص هاي فعاليت و كاربري (۳۲۰/۹)، ادراكي (۹۹۵/۷) و تصوير ذهني و آرامش (۱۴۱/۵) در رتبه اول اهميت قرار دارند. نتيجه گيري: مكان‌هاي سوم و مولفه‌هاي آنان تاثيري قوي و چشم‌گير بر كيفيت محيطي شهر اهواز دارند. با توجه به درهم‌آميزي مؤلفه‌ها و شاخص‌هاي مفهوم مكان سوم، نقش آن بر جوانب مختلف كيفيت محيط و آينده آن در شهر اهواز انكارناپذير است.