تحليل طرح‎هاي بهسازي شبكه معابر بافت فرسوده شهر كرج به‌ وسيله تكنيك نحوه فضا با هدف افزايش امنيت زنان

اهداف: تامين امنيت شهروندان در كلانشهرها از مهم‌ترين اولويت‌هاي برنامه‌ريزي و مديريت شهري است. در اين ميان برخي از مناطق شهري مانند بافت‌هاي فرسوده به دلايل مختلف از نظر شاخص‌هاي امنيت دچار ضعف هستند. از اين‌ رو هدف اين بررسي رابطه نحو فضا و امنيت زنان در ساختار معابر بافت فرسوده محله قلمستان كرج بود.روش‌شناسي:  پژوهش حاضر از نوع كاربردي بوده و در سال ۱۴۰۲ در محله قلمستان شهر كرج انجام شد. فرآيند پژوهش شامل آزمون، تحليل، ارايه طرح و باز ارزيابي آن بود. نخست با تهيه نقشه محوري، ساختار فضايي معابر محدوده مطالعه به ‌وسيله تكنيك نحو فضا در تحليل و مقدار متغيرهاي «هم‌پيوندي» و «عمق» در معابر منتخب استخراج شد. جامعه آماري پژوهش شامل زنان بالاي ۱۵ سال حاضر محدوده مطالعه و نمونه آماري برابر ۳۴۸ نفر بود. براي سنجش احساس امنيت زنان از پرسش‌نامه محقق‌ساخت استفاده شد و ارزيابي امنيت معابر منتخب نيز با مشاهده مستقيم پژوهشگر صورت گرفت. رابطه داده‌هاي نهايي به وسيله آزمون همبستگي تحليل شد.يافته‌ها: ميان متغيرهاي نحو فضاي معابر محله قلمستان و امنيت زنان رابطه معناداري وجود داشت. به صورتي كه با افزايش متغير هم‌پيوندي در معابر، امنيت زنان نيز افزايش يافت. از اين رو طرحي به منظور بهبود اين شاخص ارايه شد كه در آن ميزان هم‌پيوندي از 0/536 به 0/646 ارتقا و ميزان عمق معابر از 13/309 به 10/954 كاهش پيدا كردند. همچنين ميانگين متغير اتصال معابر تجاري كاهش و در معابر مسكوني اين ميزان داراي افزايش اندكي بود. نتيجه‌گيري: در محله قلمستان ميزان رضايت زنان از امنيت محله كمتر از حد متوسط است. در اصلاح شبكه معابر محله در صورت افزايش ميزان هم‌پيوندي و كاهش ميزان عمق مي‌توان امنيت را در معابر افزايش داد. علاوه بر اين در صورت اعمال اصلاحات كالبدي پيشنهادي براساس معيارهاي بيان‌شده در پژوهش مي‌توان امنيت محيطي محله قلمستان را بهبود بخشيد.