نقش مشاركت مردمي در بهسازي بافت فرسوده در بخش مركزي شهر گرگان

اهداف: در اين مطالعه تاثير مشاركت مردمي بر بهسازي بافت فرسوده مركز شهر گرگان و انتظام ساير بافت‌هاي شهري بررسي شد.روش‌شناسي: اين پژوهش از نوع پيمايشي بوده و در سال ۱۴۰۳ در شهر گرگان به انجام رسيد. ابزار پژوهش پرسش‌نامه بود. براي تهيه پرسش‌نامه، به بررسي ميداني و مطالعه طرح‌هاي جامع شهر گرگان پرداخته شد. پرسش‌نامه مورد نظر با ۲۶ سوال بر اساس طيف ۴ گزينه‌اي ليكرت طراحي شد. پايايي پرسش‌نامه با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ 70% حساب شد. روايي پرسش‌نامه از طريق توزيع پرسش‌نامه بين ۲۱ نفر از اساتيد دانشگاهي بررسي شد. جامعه آماري تعداد واحد مسكوني فرسوده مركز شهر يعني ۱۰۴۰ واحد بود. از اين رو در اين پژوهش حجم نمونه براساس روش تصادفي ساده و با استفاده فرمول كوكران برابر با تعداد ۲۸۰ نفر از سرپرستان خانوار اين واحدها تعيين شد. براي تحليل داده‌ها از روش‌هاي AHP و SWOT استفاده شد. يافته‌ها: مشاركت در بهسازي و باز زنده‌سازي بافت فرسوده مركزي شهر گرگان منجر به انتظام فضايي، تقويت هويت و تعلق خاطر به محلات مركزي و مانعي براي توسعه افقي بي‌رويه شهر گرگان بود. استفاده از مدل AHP نشان داد كه از بين ابعاد مورد بررسي در تاثير مشاركت در بهسازي و باز زنده‌سازي بافت فرسوده مركزي شهر گرگان در انتظام فضايي ساير بافت‌هاي شهر گرگان، بُعد فعاليت (عملكرد) در اولويت قرار دارد.نتيجه‌گيري: مشاركت مردمي بر بازسازي بافت فرسوده مركزي شهر گرگان و انتظام فضايي ساير بافت‌هاي شهري تاثير مثبتي دارد.