بررسي وضعيت شاخص‌هاي بازآفريني شهري در شهر زاهدان

اهداف: بازآفريني يكي از اثرگذارترين رويكردهاي معاصر در حوزه مرمت شهري به علت پرداختن به ابعاد متنوعي از واقعيت شهر است كه در دو گروه اصلي ساختارهاي كالبدي و اجتماعي طبقه‌بندي مي‌شود. هدف اين پژوهش بررسي وضعيت شاخص‌هاي بازآفريني شهري در شهر زاهدان بود. روش‌شناسي: اين پژوهش از نوع پيمايشي بوده در سال ۱۴۰۲ در شهر زاهدان به انجام رسيد. ابزار پژوهش پرسش‌نامه بود. براي تهيه پرسش‌نامه به تحقيق درمورد شاخص‌هاي مورد تاكيد بر بازآفريني بافت‌هاي فرسوده پرداخته شد. تعداد ۴ شاخص شرايط اقتصادي-اجتماعي (۹ گويه)، وضعيت رونق اقتصادي (۸ گويه)، وضعيت زيست‌محيطي (۹ گويه) و وضعيت كالبدي (۸ گويه) براي بررسي انتخاب و در قالب پرسش‌نامه ۳۴ گويه‌اي با استفاده از طيف ۴ گزينه‌اي ليكرت آماده شد. روايي از طريق توزيع پرسش‌نامه ميان ۲۴ نفر از كارشناسان برنامه‌ريزي شهري سنجش شد. ميزان پايايي شاخص‌ها با استفاده از آلفاي كرونباخ ارزيابي شد. به منظور تحليل داده‌هاي گردآوري شده از نرم‌افزار SPSS ۲۵ و آزمون T تك نمونه‌اي و تحليل واريانس يك‌طرفه (آنوا) استفاده شد.يافته‌ها: شهر زاهدان از نظر بازآفريني شهري در شاخص شرايط اجتماعي و فرهنگي با ميانگين 3/287، شاخص وضعيت زيست‌محيطي با ميانگين 3/389 و شاخص ارتقاي كيفيت كالبدي با ميانگين 3/321 در وضعيت مطلوب و شاخص رونق اقتصادي با ميانگين 2/715 در وضعيت نامطلوب قرار داشت. بين مناطق شهري شهر زاهدان از نظر بازآفريني پايدار شهري تفاوت معناداري وجود داشت. بيشترين اختلاف ميانگين بين مناطق شهر زاهدان متعلق به شاخص بهبود شرايط اجتماعي و فرهنگي و كمترين اختلاف ميانگين در شاخص رونق اقتصادي بود. نتيجه‌گيري: وضعيت شاخص‌هاي زيست‌محيطي، اجتماعي-فرهنگي و كالبدي مطلوب بوده و شاخص رونق اقتصادي در وضعيت نامطلوبي قرار دارد.