چيستي و چگونگي تغير و ثبات قانون در انديشه علامه طباطبايي

حفظ ثبات برنامه كلان و قوانين حاكم بر زندگي بشر در عين تأمين نيازهاي متغير وي، همواره از مسائل مورد علاقه انديشمندان بوده است. پيچيدگي‌هاي تبيين اين دوگانه، به‌ويژه در اديان الهي، زمينه را براي ارائه نظريات متعددي در اين باره فراهم آورده است. از جمله تلاش‌ها براي عرضه يك تئوري فراگير ديني را مي‌توان در آثار و انديشه علامه طباطبايي1 جستجو كرد. ايشان بر اين باورند كه قوانين الهي از جهتي بر پايه نيازهاي فطري شكل گرفته‌اند و لذا داراي سويه‌هاي ثابتي هستند. از جهت ديگر هم با نيازهاي روزمره بشري تطبيق مي‌‌يابند و ازاين‌رو جنبه تحول‌خواهانه زندگي مادي را مورد نظر قرار داده‌اند. در اين نوشتار، با روشي توصيفي ـ تحليلي، ضمن بررسي ديدگاه علامه طباطبايي1 درباره اين مسئله، مروري بر مباني و لوازم انديشه ايشان خواهيم داشت و با بررسي مختصري نسبت به ديدگاه‌هاي رقيب، نقاط اشتراك و افتراق ديدگاه علامه را با اين نظريات برجسته خواهيم كرد.