مروري بر منابع ورودي ميكروپلاستيك به خاك و اثرات آن بر سلامت خاك

توليد و استفاده انبوه از محصولات پلاستيكي راحتي را براي مردم به ارمغان مي‌آورد و در عين حال منجر به تجمع آلاينده‌هاي پلاستيكي در محيط مي‌شود، به‌طوري‌كه آلودگي ميكروپلاستيك و خطرات زيست‌محيطي مرتبط اخيراً به يك نگراني جهاني تبديل شده است. ميكروپلاستيك ‌ها عموماً به‌عنوان ذرات پلاستيكي با اندازه كمتر از پنج ميلي‌متر تعريف مي‌شوند. ازآنجايي‌كه سالانه مقادير زيادي ضايعات پلاستيكي در محيط رها مي‌شود، ميكروپلاستيك‌ها در حال حاضر به‌طور گسترده در محيط‌هاي مختلف، مانند اقيانوس‌ها، آب‌هاي شيرين، درون بدن حيوانات آبزي، خاك و لجن شناسايي مي‌شوند. مطالعه ميكروپلاستيك‌ها در خاك از اهميت بالايي برخوردار است، زيرا خاك‌ها مخزن مهمي براي ميكروپلاستيك‌ها هستند و طيف وسيعي از خدمات اكوسيستمي را ارائه مي‌دهند كه براي زندگي ضروري هستند. منابع متعدد ميكروپلاستيك در خاك شناسايي شده است. در حال حاضر، منابع شناخته شده ميكروپلاستيك‌ها عبارتند از كمپوست، لجن فاضلاب، آبياري، مالچ پلاستيك، ريختن زباله و ته نشست اتمسفري. برهمكنش ويژگي هاي مختلف ميكروپلاستيك‌ها (وسعت ورود ميكروپلاستيك‌ها به محيط، اندازه ذرات و نوع تركيبات ساختاري ميكروپلاستيك‌ها) و عوامل محيطي، انتقال و ماندگاري ميكروپلاستيك‌ها در خاك را كنترل مي‌كند. در سيستم خاك، پلاستيك مي‌تواند برهمكنش بين ذرات، آب، تركيبات شيميايي و موجودات زنده را تغيير دهد و بر خصوصيات مختلف اگرواكوسيستم‌ها تأثيرگذار باشد. در اين مطالعه، مروري بر تحقيقات صورت گرفته در جهان و ايران در مورد منابع ورودي ميكروپلاستيك در خاك و اثرات و خطرات آن بر سلامت خاك و انسان پرداخته شده است.