نقش بيوچار در تغييرات نيتروژن خاك

بيوچار، يك ماده‌‌ جامد سياه‌رنگ داراي كربن پايدار است كه اثرات مثبت متعددي بر ويژگي‌هاي فيزيكي، شيميايي و زيستي خاك دارد. ازجمله اثرهاي مثبت بيوچار بر خاك، تحت‌تأثير قرار دادن تحرك و پويايي عناصر غذايي ازجمله نيتروژن در خاك است. بيوچار داراي سطوح با بار الكتريكي منفي بوده و مي‌تواند يون‌هاي آمونيوم (NH4+) و مولكول‌هاي آلي كوچك داراي نيتروژن را جذب و نگهداري كند. همچنين با رهاسازي مقاديري نيتروژن به خاك و با تغيير نسبت كربن به نيتروژن (C/N)، مي‌تواند تعادل معدني‌شدن-آلي‌شدن نيتروژن را در خاك تحت‌تأثير قرار دهد. علاوه‌بر آن، بيوچار با تغيير pH، ظرفيت تبادل كاتيوني، قابليت هدايت الكتريكي، كربن آلي، فعاليت زيستي، فراهمي عناصر غذايي، تخلخل، تهويه، روابط آبي و ساير ويژگي‌هاي خاك، به‌طور غيرمستقيم چرخه و پويايي نيتروژن را در خاك تحت‌تأثير قرار مي‌دهد و با تأمين آب، هوا و عناصر غذايي مورد نياز ريزجانداران خاك، مي‌تواند به‌عنوان زيستگاه مناسبي براي ريزجانداران خاك عمل كرده و تثبيت زيستي نيتروژن را بهبود بخشد. بيوچار همچنين با كاهش تصعيد نيتروژن خاك، انتشار گاز گلخانه‌اي N2O از خاك را كاهش مي‌دهد. به‌طوركلي، بيوچار با نيتروژن داراي برهم‌كنش هم‌افزايي بوده و مي‌تواند ميزان مصرف كودهاي نيتروژني را كاهش دهد. بااين‌حال، تغييرات نيتروژن با افزودن بيوچار به خاك، به‌ويژه خاك‌هاي آهكي هنوز به‌خوبي مشخص نشده و پژوهش‌هاي بيشتري نياز است تا تأثير بيوچارهاي توليد شده از زيست‌توده‌ها و شرايط دمايي مختلف بر تحرك و فراهمي عناصر غذايي به‌ويژه نيتروژن در خاك‌هاي آهكي مورد بررسي قرار گيرد.