جايگاه انفال و نقش آن در نظام تامين اجتماعي در ايران پس از انقلاب اسلامي

موضوع مقاله حاضر جايگاه انفال و نقش آن در نظام تامين اجتماعي از منظر شهيد صدر در ايران پس از انقلاب مي‌باشد. سوال اصلي مقاله اين است: استفاده از انفال مي‏تواند چه نقشي در تضامن دولتي در نظام تامين اجتماعي در ايران داشته باشد؟ فرضيه‎اي كه متعاقب سوال مذكور مطرح مي‏شود اين است كه با توجه به كاركرد انفال در تامين اقتصادي، استفاده از آن مي‏تواند نقش مهمي در تامين كمبود مالي نظام تامين اجتماعي كشور ايفا نمايد. بر طبق يافته‏هاي تحقيق، تامين اجتماعي به زعم شهيد صدر در زيرمجموعه عدالت اقتصادي قرار دارد كه هدف غايي شكل‏گيري جامعه اسلامي بوده و در پرتو فقرزدايي و توزيع رفاه و ثروت در جامعه امكان‏پذير است. انفال و ثروت‏هاي عمومي كه متعلق به پرودگار هستند، در اختيار حاكم ديني قرار گرفته‏اند تا براي توليد و توزيع عادلانه به نحو احسن استفاده شوند. در نتيجه انفال در راه تامين اجتماعي يك تكليف براي حكومت ديني است. در نظام تامين اجتماعي فعلي جمهوري اسلامي ايران كمتر به انفال توجه شده است، درحالي‏كه اين نهاد ديني قادر است تا به صورت راه‏حلي اساسي در رفع كمبود منابع مالي تامين اجتماعي و گسترش عدالت اقتصادي، موثر واقع شود. پژوهش حاضر، كيفي و از نوع توصيفي-تحليلي بوده و به روش كتابخانه‏اي و از طريق فيش‏برداري از منابع و داده‏هاي مختلف، نوشته شده است.