نقش فرهنگي و اجتماعي مدرسه علوي در پيروزي انقلاب اسلامي ايران

مدارس اسلامي در پاسخ به آموزشي و تربيتي رسمي و سكولار دوره پهلوي دوم شكل گرفت و توانست با ساختار آموزشي خود نيازهاي جامعه متدينين را در تربيت و پرورش دانش آموزان پاسخ دهد. مدرسه علوي به عنوان مهم ترين مدارس اسلامي در تهران مطرح بود. در اين مقاله تلاش شده است تا نقش فرهنگي و اجتماعي مدرسه علوي در پيروزي انقلاب ايران مورد بررسي قرار گيرد. به همين دليل سئوال اصلي اين مقاله بدين ترتيب است : نقش فرهنگي و اجتماعي مدرسه علوي در پيروزي انقلاب اسلامي ايران چه بوده است؟در پاسخ به اين سئوال و در مقام فرضيه بايد گفت مدرسه علوي به جهت فرهنگي توانست الگوي نويني را در مدارس اسلامي جديد بنيان نهد كه در قالب آن دانش آموزان با فراگيري آموزه هاي علمي نوين و آموزه هاي ديني، به عنوان افرادي متخصص و در عين حال متدين پرورش مي يافتند؛ سياست آموزشي مدرسه علوي در ديگر مدارس و دانشگاه هاي كشور مورد اقتباس قرار گرفت؛ از سوي ديگر تاثير اجتماعي اين مدرسه را بايد در جامعه پذيري مذهبي و انقلابي و پرورش دانش آموزاني دانست كه توانستند پس از پيروزي انقلاب، مناصب مهم اداره امور كشور را در چند دهه بر عهده بگيرند؛ مدرسه علوي توانست با شيوه آموزشي و جامعه پذيري منحصر به فرد خود، تا دهه ها پس از انقلاب اسلامي، تاثيرات خود را بر انقلاب اسلامي داشته باشد. اين مقاله با روش توصيفي-تحليلي و داده هاي خود را براساس روش اسنادي و كتابخانه اي جمع آوري كرده است.