ارزيابي شدت بيابان زايي در دشت مرادآباد - سراوان با استفاده از مدل Albedo-NDVI

بررسي و پايش پديده بيابان‌زايي در منطقه‌هاي خشك و نيمه‌خشك باتوجه‌به افزايش روزافزون اين پديده، يكي از نگراني‌هاي اساسي جوامع و دولت‌هاي درگير مسئله بيابان‌زايي است. ازطرفي شناخت مناطق در معرض خطر پديده بيابان‌زايي جهت مديريت و كنترل اين پديده در كمترين زمان ممكن و حداقل هزينه از ضروريات است. هدف از اين مطالعه، تهيه نقشه شدت بيابان‌زايي در دشت مراد آباد سراوان با استفاده از مدل Albedo-NDVI است. اين روش بر مبناي سنجش از دور استوار است. براي تهيه دو شاخص مورد اشاره پس از تصحيحات لازم بر روي تصاوير ماهواره‌اي لندست 8 دو شاخص Albedo و NDVI در نرم‌افزار  Erdas Imaging  استخراج گرديد. براي بررسي رابطه بين دو شاخص مورد بررسي تعداد 200 پيكسل متناظر از هر شاخص انتخاب و رگرسيون خطي بين آنها تشكيل گرديد. بر اساس ضريب شيب خط حاصل از رگرسيون خطي، معادله تعيين شدت بيابان‌زايي بدست آمد و بر اساس ضريب شكست طبيعي جنكس نقشه شدت بيابان‌زايي تهيه شد. همچنين براي ارزيابي دقت مدل با مطالعات قبلي بر اساس مدل ميداني IMDPA يك ماتريس بهم ريختگي بين 100 نقطه متناظر تشكيل گرديد. نتايج حاصل از رگرسيون خطي بين دو شاخص  NDVI  و Albedo  نشان داد كه اين دو شاخص با يكديگر همبستگي منفي بالايي دارند (0.85- =R ). نتايج حاصل از طبقه‌بندي شدت بيابان‌زايي بر اساس اين مدل نشان داد كه 35درصد منطقه در كلاس خيلي شديد و تنها 5 درصد منطقه بدون تخريب قرار دارد. همچنين مقدار مقدار دقت مدل با ضريب كاپاي معادل 0.58 بدست آمد، كه بيانگر دقت خوب مدل مي باشد. . لذا پيشنهاد مي گردد جهت پايش مناطق مستعد فرسايش بادي و توليد گرد و غبار در كشور از اين مدل استفاده گردد.