جداسازي و شناسايي مولكولي سويه هاي بومي باسيلوس داراي پتانسيل تقويت رشد گياهان از خاك مناطق اطراف تهران

مقدمه: هدف اين پژوهش جداسازي و شناسايي مولكولي سويه‌هاي بومي باسيلوس داراي پتانسيل تقويت رشد گياهان از خاك مناطق اطراف تهران بود.مواد و روش‏‏ها: به اين منظور از ريشه گياه مناطق ريزوسفر و ريزوپلن مزارع اطراف تهران نمونه‌برداري شد و باسيلوس‌هاي تثبيت‌كننده ازت جداسازي شدند. در ادامه ويژگي‌هاي تحريك‌كننده رشد شامل انحلال فسفات، توليد ايندول استيك اسيد، آمونياك، فعاليت ضدقارچي، ACC دآمينازي، توليد سيدروفور و سيانيد هيدروژن بررسي شدند؛ درنهايت، روابط فيلوژنتيك سويه‌ها با استفاده از توالي‌يابي ژن 16S rDNA تعيين شد.نتايج: در اين تحقيق از 8 باكتري باسيلوس غربالگري‌شده داراي ژن nifH، 5 سويه باسيلوس جدا شدند كه بالاترين ويژگي‌هاي تحريك رشد گياه را نشان دادند. پس از 48 ساعت انكوباسيون در محيط كشت NFB باسيلوس سويه S6 بيشترين ميزان رشد (CFU/ mL 2e 9.2) و سويه‌هاي باسيلوس S2، S4 و S7 كمترين توانايي رشد را بين باسيلوس‌هاي جداسازي‌شده داشتند. بيشترين ميزان توانايي انحلال فسفات در سويه‌هاي (278.3 ميكروگرم بر ميلي‌ليتر) باسيلوس S3 و (279.6 ميكروگرم بر ميلي‌ليتر) باسيلوس S8 مشاهده شد؛ درحالي‌كه سويه (44.6 ميكروگرم بر ميلي‌ليتر) باسيلوس S5 داراي كمترين مقدار توانايي انحلال فسفات بود (0.01 p). بيشترين ميزان ايندول استيك اسيد توسط سويه S3 و برابر با 9.687 ميكروگرم بر ميلي‌ليتر بود؛ درحالي‌كه كمترين ميزان توليد ايندول استيك اسيد در سويه باسيلوس S1 و برابر با 3.814 ميكروگرم بر ميلي‌ليتر گزارش شد. همه سويه‌ها به‌جز سويه S5، توانايي رشد در محيط حاوي 1-آمينوسيكلوپروپان-1 ازطريق فعاليت ACC دآمينازي را داشتند. سويه‌ها اثر مهاركنندگي رشد عليه سويه‌هاي قارچي داشتند، به ميزان بيش از 70 درصد بودند و همه سويه‌ها به‌جز S3 سيدروفور توليد كردند.بحث و نتيجه‏گيري: با توجه نتايج به‌دست‌آمده، به نظر مي‌رسد بتوان سويه‌هاي بومي جداسازي‌شده در اين تحقيق را از نظر استفاده در توليد كودهاي زيستي به‌طور تكميلي مطالعه كرد.