بررسي و تبيين عوامل مؤثر بر شكلگيري نقشۀ ذهني كاربران در ترمينال‌هاي مسافربري (نمونۀ مورد مطالعه: ترمينال فرودگاه بين‌المللي امام خميني (ره))

شناخت محيط به‌عنوان عامل تأثير‌گذار بر كيفيت تصوير ذهني، در مسيريابي كاربران ترمينال‌هاي فرودگاهي، نقشي بسزا ايفا مي‌كند. با اين وجود كم‌توجهي به مؤلفه‌‍‌هاي مؤثر بر كيفيت ادراك كاربران، در طراحي فضاهاي مذكور، موجب كاهش ارتباط كاربران با اين فضاها شده ‌است. اين پژوهش در راستاي پاسخ به اين سؤال شكل گرفته كه ميزان اثربخشي مؤلفه‌هاي تصوير ذهني و نقشه‌هاي شناختي در مسيريابي بهينه‌ كاربران فضاهاي ترمينال‌هاي فرودگاهي به چه اندازه است. سنجش نوع و ميزان اثر ارتباط ميان اين مؤلفه‌ها در كيفيت مسيريابي كاربرانِ فضاهاي مذكور سؤال ديگر اين تحقيق بوده است. تبيين مؤلفه‌هاي مؤثر بر ايجاد و تقويت تصوير ذهني با تمركز بر افزايش كيفيت كاربري، هدف اصلي تحقيق بوده و ايجاد سهولت در مسيريابي فضاهاي جمعي از ديگر اهداف آن به شمار مي‌آيد. به‌منظور دستيابي به اهداف تحقيق، از راهبرد كمّي با تكيه بر مطالعات كتابخانه‌اي و ميداني بهره گرفته شده است. داده‌هاي كيفي بر پايه‌ مطالعه‌ منابع مكتوب پيرامون ادراك محيط، تصاوير ذهني و نقشه‌هاي شناختي جمع‌آوري شده و اطلاعات كمي مبتني بر پيمايش ميداني با استفاده از ابزار پرسش‌نامه در محدوده‌ مكاني مورد مطالعه به‌دست آمده است. يافته‌هاي استنباطي پژوهش حاكي از آن است كه در رتبه‌بندي، تأثير عوامل كالبدي، خوانايي، جست‌وجوي معني و جذابيت به ترتيب از بيشترين ميزان اثربخشي در شكل‌گيري نقشه‌ ذهني برخوردار بوده‌اند.