تدوين شاخص‌هاي ارتقاي كيفي محور گردشگري درياچۀ مهارلو بر اساس الگوي بيوفيليك؛ متناسب با ساختار شهر

رويكرد بيوفيليك را مي‌توان به‌نوعي زيرمجموعه‌ پايداري به شمار آورد كه در برخورد با طبيعت، نگرشي حداكثري محسوب مي‌شود، همچنين الگوي تأثيرگذار بر الگوي بيوفيليك در محور گردشگري درياچه‌ مهارلو، به ترتيب مؤلفه‌هاي دسترسي به پهنه‌هاي آبي، ميزان گذراندن اوقات فراغت در فضاهاي سبز و سرانه‌ فضاي سبز مي‌توانند بيشترين تأثيرگذاري را در جهت توسعه‌ الگوي بيوفيليك داشته باشند. پژوهش حاضر باهدف تبيين شاخص‌هاي پيش روي شهرسازي بيوفيليك در جهت ارتقاي كيفيت زندگي انجام‌ شده است. اين تحقيق به لحاظ هدف از نوع تحقيقات كاربردي و به لحاظ ماهيت و روش از نوع تحقيقات توصيفي-تحليلي مبتني بر اكتشاف است. براي گردآوري داده‌هاي پژوهش از روش اسنادي و پيمايشي در قالب پرسش‌نامه‌ محقق­‌ساخته، مصاحبه و مشاهده‌ عميق استفاده‌ شده است. جامعه‌ آماري پژوهش بازديدكنندگان و شهروندان، محور گردشگري درياچه‌ مهارلو با نمونه‌اي از مردم عادي و نمونه‌اي جدا از جامعه‌ متخصصين بوده است. بر اساس نتايج در ميان مؤلفه‌هاي تأثيرگذار بر الگوي بيوفيليك در محور گردشگري درياچه‌ مهارلو، به ترتيب مؤلفه‌هاي دسترسي به پهنه‌هاي آبي، ميزان گذراندن اوقات فراغت در فضاهاي سبز و سرانه‌ فضاي سبز به ترتيب بيشترين هستند و در ميان ابعاد مؤثر توسعه، بعد كالبدي، مديريتي و بعد اجتماعي- فرهنگي با بيشترين ابعاد تأثيرگذار بر توسعه‌ الگوي بيوفيليك در محور گردشگري درياچه‌ مهارلو هستند.