آسيب‌شناسي گردشگري رويداد در ايران

گردشگري رويداد يكي از گونه‌هاي شناخته‌شده و نوين گردشگري در دنياست كه در ايران با وجود پتانسيل‌‌هاي بي‌نظير فرهنگي و بومي، چندان مورد توجه قرار نگرفته است. آسيب‌شناسي گردشگري رويداد در ايران، هدف اصلي تحقيق بوده است. به منظور دستيابي به اهداف تحقيق، از راهبرد كيفي با تكيه بر مطالعات كتابخانه‌اي و ميداني بهره گرفته شده است. داده‌هاي كيفي بر پايۀ مطالعۀ منابع مكتوب پيرامون گردشگري رويداد در ايران جمع‌آوري شده است. بر اساس يافته‌هاي پژوهش، بازيگران و دستگاه‌هاي دخيل در برگزاري گردشگري رويداد در كشور، رويكردهاي موجود دستگاه‌هاي دخيل و آسيب‌شناسي گردشگري رويداد در كشور مشخص شدند كه در نهايت نيز پيشنهاداتي در راستاي اين ضعف‌ها ارائه شد. با توجه به فرصت‌هاي پيش‌ روي حوزۀ تقنين لازم است تا ظرفيت‌هاي ممكن براي در دستور كار قرار گرفتن گردشگري رويداد به عنوان يكي از بخش‌هاي حائز اهميت گردشگري فراهم شود. چنين ظرفيت‌هايي از لحاظ قانوني اين امكان را داراست كه ذيل وظايف و اهداف شوراي عالي ميراث فرهنگي تعريف شده و با مصوبات مربوط به اين شورا و همچنين تدوين تقويمي در اين خصوص ظرفيت‌هاي موجود را برجسته كند. همچنين براي توسعۀ فعاليت‌ها و بهره‌برداري از ظرفيت‌هاي محلي، قابليت‌هاي شوراي فرهنگ عمومي استان‌ها به اين شورا كمك‌رساني خواهند كرد.