معاني و ابعاد طبيعت در شعر، نقاشي و گردشگردي ادبي مكتب رمانتيسيسم

اين پژوهش چيستي معاني و ابعاد طبيعت را در شعر، نقاشي و گردشگري ادبي رمانتيسيسم بررسي مي‌كند. درواقع چيستي طبيعت و جلوۀ آن‌ را در آثار شاعراني همچون لرد بايرون و امرسون و نقاشاني چون تامس كول مطالعه مي‌كند. سپس مؤلفه‌‌هاي گردشگري ادبي رمانتيسيسم را وا مي‌كاود تا به اين مسئله پاسخ دهد كه نگرش رمانتيسيسم به طبيعت چه نكات مثبتي براي گردشگري دارد. هدف اين پژوهش واكاوي مخرج‌ مشترك مكتب رمانتيسيسم در نگرش به طبيعت است. مطالعۀ داده‌ها به‌روش توصيفي -تحليلي انجام شده و جمع‌آوري داده‌ها و تصاوير براساس مطالعات كتابخانه‌اي و اسنادي صورت گرفته است. ابعاد و معاني طبيعت در اشعار و نقاشي‌هاي منتخب رمانتيك عبارتند از طبيعت بكر، طبيعت وحشي و رام نشده، طبيعت عظيم و شگفت، ماوراءالطبيعه، درون و نفس انسان، طبيعت ساخت انسان، منظرۀ احساسي و بديع، مناظر والا؛ زيبا و بهشت‌گونه، همراه با كنجكاوي‌هايي در غارها، جنگل‌ها، آب‌هاي خروشان، آبشارها و مناظر كوهستاني. نتايج مثبت نگرش مكتب رمانتيسيسم به طبيعت براي گردشگري ناظر به دو سطح عمومي و فردي است. در سطح عمومي دولت‌ها و طرف‌هاي ذي‌نفع سرمايه‌هاي ملي براساس مكان‌ها، مناطق و مناظر طبيعت ملحوظ در آثار ادبي و هنري برنامه‌ريزي و آماده‌سازي مي‌كند. در سطح فردي، راهي زيباشناختي وجود دارد كه گردشگري به‌عنوان شكل پذيرفته‌شدۀ اجتماعي براساس مناطق و مناطق ملحوظ در آثار، به‌عنوان جستجو در مسير احساس، آگاهي و تفكر درنظر گرفته ‌مي‌شود. در نتيجۀ توجه؛ تلقي و نگرش رمانتيك‌ها به طبيعت باعث عمق‌بخشي و تنوع‌دهي به نگرش به طبيعت در صنعت گردشگري مي‌شود.