واكاوي آسيب‌هاي شبكه‌هاي همكاري علمي كشور و ارائه راهكارهاي سياستي براي غلبه بر آن‌‌ها

پژوهش حاضر با هدف واكاوي آسيب‌هاي شبكه‌هاي همكاري علمي كشور و ارائه راهكارهاي سياستي براي غلبه بر آن‌‌ها، با رويكرد آميخته صورت گرفت. مشاركت‌كنندگان بخش كيفي شامل 19 نفر از خبرگان شبكه‌هاي همكاري علم و فناوري كشور بودند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند و گلوله برفي، با اشباع نظري انتخاب شدند. براي تجزيه‌وتحليل مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته از روش نظريه داده‌بنياد و نرم‌افزارMAXQDA استفاده شد. در بخش كمي با مشاركت 11 نفر از خبرگان و به‌كارگيري روش ISM به سطح‌بندي مولفه‌ها پرداخته شده است. يافته‌هاي كيفي، در قالب يك الگوي پارادايمي شامل شرايط، راهبردها و پيامدها ارائه‌شده است. آسيب‌هاي شبكه‌هاي همكاري علمي كشور، در دو مقوله مداخله‌گر (شامل آسيب‌هاي سياستهاي علم و فناوري كشور، فضاي علم و فناوري كشور) و زمينه‌اي (ضعف در ساختار شبكه، ضعف در مديريت شبكه و ضعفهاي فرهنگي بين اعضا) قرار گرفت. بر اين اساس راهكارهاي سياستي در محور راهبردها، شامل 5مورد راهبرد برنامه‌هاي شبكه، تقويت هم افزايي در اعضاي شبكه، ايجاد مديريت اثربخش شبكه، ايجاد درك مشترك در بين اعضاي شبكه و ارزيابي كاركرد شبكه‌ها ارائه شد. يافته‌هاي كمي حاكي از آن است كه فضاي علم و فناوري كشور و سياست‌هاي علم و فناوري كشور داراي بيشترين تاثيرگذاري و وابستگي كم هستند.