مدل سازي رابطه نوسان آب ‌هاي زيرزميني با دبي رودخانه دز در دشت دزفول - انديمشك

محدوده مورد مطالعه بخشي از حوضه رودخانه دز به ‌شمار مي‌آيد كه در قسمت مياني تا بخش انتهايي آن قرار دارد. در اين محدوده به علت شرايط اقليمي، نامنظم بودن توزيع بارندگي از نظر زماني و مكاني، افزايش تقاضا براي منابع آب و محدوديت منابع آب سطحي، وابستگي زيادي به آب‌هاي زيرزميني منطقه وجود دارد. هدف اصلي در اين پژوهش بررسي عوامل مؤثر بر نوسانات سطح ايستابي دشت دزفول- انديمشك طي دوره آماري ۲۰ ساله است. به اين منظور با استفاده از داده‌هاي تراز چاه‌هاي پيزومتري و لاگ چاه­هاي محدوده مطالعاتي در نرم‌افزار WinLog، نقشه‌هاي سطح آب زيرزميني و افت سطح ايستابي به روش IDW تهيه گرديد. نتايج تحقيق نشان داد كه بيشترين افت در قسمت‌هاي شمال شرق، جنوب شرق و غرب محدوده مطالعاتي رخ داده است. با توجه به اين‌كه در اين قسمت‌ها ميزان بارش زياد و مقدار تبخير و دما بالا است، يكي از دلايل افت در اين قسمت‌ها را مي‌توان به عوامل اقليمي منطقه نسبت داد. از ديگر عوامل  موثر در افت سطح ايستابي، مي‌توان به فاصله از كانال اصلي رودخانه و شيب زياد منطقه  اشاره كرد. مقايسه تغييرات سطح ايستابي با دبي رودخانه دز نشان داد كه همبستگي بالايي بين تغييرات اين دو پارامتر با فاصله زماني يك سال وجود دارد. بنابراين مي‌توان رودخانه را به‌عنوان عامل مهم تغذيه منابع آب زيرزميني در محدوده‌ي مطالعاتي در نظر گرفت. با توجه به رونق فعاليت‌هاي كشاورزي، چنانچه برداشت از اين منابع محدود، به طور علمي و اصولي مديريت نشود، منطقه در آينده در معرض خطر جدي بحران آب قرار خواهد گرفت.