بررسي اثربخشي آموزش مؤلفه‌هاي مثبت روانشناختي بر احساس خودارزشمندي و باورهاي فراشناختي فرزندان جانبازان مبتلا به PTSD

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مؤلفه‌هاي مثبت روانشناختي بر خودارزشمندي و باورهاي فراشناختي فرزندان جانبازان مبتلا به PTSD انجام گرفت و از نوع پژوهش‌هاي نيمه آزمايشي بود. نمونه پژوهشي در اين بررسي شامل 40 نفر از نوجوانان فرزند جانبازان شهرستان كرمانشاه در سال 1400 بود كه به روش نمونه‌گيري داوطلبانه با جايگزيني تصادفي بر اساس ملاك‌هاي ورود انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش و گواه قرار داده شدند. داده‌هاي تحقيق از طريق پرسشنامه‌هاي خودارزشمندي كروكر و همكراان (2003) و پرسشنامه باورهاي فراشناختي ولز (MCQ-30) جمع‌آوري گرديد. يافته‌هاي پژوهش با استفاده از نرم افزار آماري SPSS-20 و آزمون‌‌ تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان داد بين ميانگين نمرات پس‌آزمون خودارزشمندي (0.14=ἡ، 0.05˂P، 6.09=(1و35)F) و باورهاي فراشناختي (0.39=ἡ، 0.01˂P، 22.65=(1و35)F) بعد از حذف اثر پيش‌آزمون، در گروه‌هاي آزمايشي تفاوت معني‌داري وجود دارد و آموزش مؤلفه‌هاي مثبت روانشناختي منجر به ارتقاي خودارزشمندي و كاهش باورهاي فراشناخت منفي در اعضاي گروه آزمايش در مرحله پس‌آزمون، در مقايسه با گروه كنترل‌شده است. بر اساس نتايج حاصله مي‌توان گفت كه آموزش‌ مؤلفه‌هاي مثبت روانشناختي منجر به ارتقاي وضعيت روانشناختي و خودارزشمندي فرزندان جانبازان شد.