شماره ركورد
1369070
عنوان مقاله
تأثير فضاي انگيزشي بر خود پنداره بدني وآمادگي جسماني دانش آموزان شاهد
پديد آورندگان
خليلي ، مجيد دانشگاه آزاد اسلامي واحد بروجرد - دانشكده تربيت بدني , صابونچي ، رضا دانشگاه آزاد اسلامي واحد بروجرد - دانشكده تربيت بدني - گروه مديريت ورزشي , آقايي ، نجف دانشگاه خوارزمي - دانشكده تربيت بدني - گروه مديريت ورزشي , اردستاني ساماني ، فرخنده دانشگاه فرهنگيان
از صفحه
107
تا صفحه
140
كليدواژه
آمادگي جسماني , دانشآموزان , فضاي انگيزشي تكليف گرا , فضاي انگيزشي خود گرا , خودپندارهبدني
چكيده فارسي
هدف ازپژوهش حاضر تأثير دو فضاي انگيزشي بر خودپندارهبدني وآمادگي جسماني دانشآموزان شاهدبود. جامعه آماري600 نفر از دانشآموزان دختر شاهد شهر قم بودند. روش پژوهش نيمه تجربي با طرح پيش آزمون و پس آزمون با دو گروه آزمايشي و يك گروه كنترل بود. گروه آزمايشي اول فضايانگيزشي تكليفمحور(فعاليتهاي مشاركتي واختياري) و گروه آزمايشي دوم فضايانگيزشي خود-محور(فعاليتهاي رقابتي و اجباري) را تجربه وگروه كنترل برنامه عادي ورزشي مدرسه را ادامه داد. جهت گرداوري داده ها از فرم كوتاه پرسشنامه خودتوصيفبدني مارش وهمكاران (2010) وتست هاي آمادگي جسماني استفاده شد. نتايج آزمون هاي آماري كروسكال واليس،آنوا، T وابسته و ويل كاكسون نشان داد، ايجاد فضايانگيزشي با روش تكليفمدار به شكل معناداري موجب افزايش خودپندارهبدني شامل: فعاليتبدني، ظاهربدني، استقامت، لياقتورزشي، انعطاف، خودپندارهكلي و عزتنفس ونيز عناصر آمادگي جسماني شده است . در اين بين روش خود مدارتنها موجب افزايش معني داري در بعد هماهنگي خود پنداره بدني وعناصر آمادگي جسماني شده است. بنابراين مشاركت در فعاليتهايورزشي از طريق ايجاد فضايانگيزشي تكليفگرا جهت افزايش آمادگي جسماني، خودپندارهبدني وحس ارزشمندي توصيه ميشود.
عنوان نشريه
روانشناسي نظامي
عنوان نشريه
روانشناسي نظامي
لينک به اين مدرک