بررسي علل موجبات خاموشي ‌هاي برق شهرتهران در سال هاي پاياني حكومت پهلوي(چالش ها و راهكارها)

قطعي برق در ايران موضوع تازه اي نيست. در سال هاي پاياني حكومت پهلوي نيز خاموشي هاي گسترده گريبان گير مردم شده بود. رشد بي رويۀ جمعيت تهران در دهۀ 1350 و عدم ‌توسعۀ لازم در بخش توليد به تناسب جمعيت از يك طرف و بيشتر شدن نرخ رشد تقاضاي برق از نرخ رشد عرضۀ آن و عدم سرمايه گذاري لازم براي توسعۀ ظرفيت‌هاي توليد و انتقال و توزيع برق از طرف ديگر موجب خاموشي و كمبود برق شد. مسئولين دولتي براي رفع اين مشكل و جلوگيري از تكرار آن دست به اقداماتي زدند، از جمله خاموش كردن چراغ خيابان ها، پارك ها و ادارات دولتي در ساعات اوليۀ شب و خاموشي موقت خانه ها و محلات در سراسر كشور به ويژه تهران. اجراي طرح خاموشي و تاريكي (دفاع غيرعامل هوايي) در تهران، خاموشي چراغ‌هاي بعضي از معابر شهر تهران و ‏‫تنظيم برنامه اي براي كاهش بار مصرفي از سيستم به هم پيوسته در مواقع اضطراري از ديگر راهكارهاي ادارۀ برق براي تأمين برق شهر تهران به شمار مي رفت. اين پژوهش با استفاده از روش تحقيق تاريخي و با استناد به اسناد آرشيوي و منابع تاريخي درصدد بررسي علل و پيامدهاي قطعي برق شهر تهران در دهة آخر حكومت محمدرضا شاه پهلوي است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد به رغم اقدامات مسئولين، مشكل خاموشي در بخش خانگي ادامه داشت، تا جايي كه دولت براي عبور از اوج مصرف برق در تابستان و رفع مشكل كمبود برق مجبور شد كارخانه ها و واحدهاي توليدي را تعطيل كند.