رقابت چين و آمريكا در آسياي مركزي و پيامد آن بر روند صلح افغانستان (2001- 2020)

منطقه ي آسياي مركزي داراي موقعيت ژئواستراتژيك است كه بعد از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي، به خصوص بعد از حضور آمريكا در منطقه، تبديل به يكي از مكان‌هاي رقابتي ميان آمريكا و چين شده است. مقاله تلاش مي‌كند با استفاده از روش تحقيق توصيفي-تحليلي و جمع‌آوري داده‌ها از طريق مطالعات كتابخانه‌‌اي به اين پرسش پاسخ دهد كه رقابت آمريكا و چين در آسياي مركزي چه پيامدهايي براي روند صلح افغانستان (2001-2020) داشته است؟ اين مقاله در چهارچوب مفهومي رقابت قدرت‌هاي بزرگ، مسئله تحقيق را مورد بررسي قرار مي‌دهد. براي پاسخ به اين پرسش، پيامد ها بر اساس حوزه‌هاي اقتصادي، امنيتي، سياسي و فرهنگي دسته‌بندي و تحليل شده‌اند. يافته‌هاي مقاله نشان مي‌دهد كه عليرغم اينكه در برخي زيرشاخص‌هاي حوزه‌هاي اقتصادي و امنيتي، ميان آمريكا و چين اشتراكات منافع وجود دارد، تعارضات منافع اين دو كشور در همه حوزه‌ها شديدتر است. اين تحقيق نشان مي‌دهد عليرغم اينكه اشتراكات منافع دو كشور، پيامدهاي مثبتي مانند تضعيف گروه‌هاي تروريستي آسياي مركزي فعال در افغانستان، تضعيف القاعده، تضعيف داعش، درون مرزي كردن تفكر طالباني و تقويت اهميت جامعه جهاني در ميان تصميم سازان طالبان داشته اما تعارضات گسترده منافع ميان چين و آمريكا در منطقه آسياي مركزي، باعث پيچيده شدن روند صلح در افغانستان شده است.