نقش بنادر كوچك استان بوشهر در شبكه حمل‌و‌نقل دريايي

بندر هميشه نقشي راهبردي در توسعه داخلي و خارجي تجارت براي كشورهاي توسعه‌يافته و در حال توسعه ايفا مي‌كند. علاوه‌براين در شرايطي كه دنيا به‌سوي جهاني‌شدن پيش مي‌رود و فاصله‌ها پيوسته در حال كاهش هستند، بنادر نقش فعالي را در رشد اقتصادي كشور و محدوده وابسته به خود ايفا نموده و صرفاً بازيگران منفعلي در امر حمل‌ونقل و جابه‌جايي نيستند. شبكه‌سازي بنادر از ايده‌هاي نسبتا نويني است كه در سال هاي اخير مورد توجه كشورهاي پيشرو در حمل و نقل دريايي قرار گرفته است. در رويكرد شبكه‌سازي، بنادر كوچك و بزرگ مي‌توانند در تعامل با يكديگر در يك شبكه بزرگتر به عنوان جزيي از كل فعاليت داشته و بهره‌برداران و سازمان هاي مربوطه را در تحقق چشم اندازهاي خود ياري نمايند. در اين پژوهش، تمركز بر بنادر تجاري استان بوشهر شامل بنادر بوشهر، ديلم، گناوه، ريگ، مرواريد خارك، محمدعامري، بوالخير، عامري، دير، كنگان، نخل‌تقي و عسلويه مي‌باشد. در ابتدا با استفاده از روش دلفي، شاخص هاي ارزيابي بنادر تعيين و بر آن اساس بنادر استان بوشهر در سه سطح و همچنين با توجه به موقعيت جغرافيايي، در سه گروه طبقه بندي شدند. در نهايت با جايگزيني بنادر مذكور در مدل هاي شبكه سازي حمل و نقل، الگوي شبكه اي پويا براي بنادر استان بوشهر ارائه شده است.