بررسي اثر دما و زمان اقامت در بازيافت اجزاء فيلتر روغن به روش پيروليز

فيلترهاي روغن استفاده شده هم خطرات زيست‌محيطي فراواني را در بردارند و هم حاوي اجزاء ارزشمندي براي استفاده مجدد هستند كه بازيافت آن‌ها را توجيه مي‌كنند. در اين طرح در ميان روش‌هاي مختلف بازيافت از روش پيروليز استفاده شده است. در اين مطالعه رفتار هر يك از مواد تاثيرگذار در توليد باقي‌مانده (روغن كاركرده، واشر لاستيكي، كاغذ فيلتر) با تغيير دو پارامتر دما و زمان اقامت به‌صورت جداگانه بررسي شد. آزمايش‌ها در دماهاي 360، 440 و 520 درجه سانتي‌گراد و دو زمان اقامت 30 و 90 دقيقه با جريان نيتروژن ثابت 200ml/min انجام شده و ميزان باقي‌مانده توليدي پس از هر آزمايش‌ اندازه‌گيري شد. در پيروليز روغن كاركرده با افزايش دما و زمان اقامت، توليد باقي‌مانده به دليل پيشروي واكنش‌هاي شكست حرارتي اوليه خوراك ابتدا كاهش يافت و سپس به دليل شروع شكست حرارتي ثانويه مواد هيدروكربني موجود در راكتور كمي افزايش يافت. در پيروليز واشر لاستيكي با افزايش دما و زمان اقامت، روند توليد باقي‌مانده همواره كاهشي بود. اين رفتار نشان‌دهنده پيشرفت واكنش پيروليز و شكست حرارتي اوليه مواد و همچنين تبخير مواد هيدروكربني جامد واشر در دما هاي بالا است. در بررسي تاثير دما و زمان ماند بر پيروليز كاغذ فيلتر مشاهده شد كه در اثر افزايش دما و زمان ماند بازده باقي‌مانده توليد شده كاهش يافت كه مي-تواند در اثر شكست حرارتي اوليه كاغذ فيلتر يا شكست حرارتي دوباره باقي‌مانده باشد.