حق بر پوشش اسلامي در پرتو ادبيات حق‌محوري حقوق بشر جهاني معاصر

پوشش اسلامي به عنوان يكي از مصاديق حق ابراز مذهب از جمله حق‌‌هاي بشري است كه هر مسلماني بايد در هر جاي دنيا از آن برخوردار باشد. حق و تعهد دو روي يك سكه مي‎باشند به اين معني كه در برابر هر حقي يك متعهدي نيز بايد باشد كه اجرا و رعايت حق موجود را تضمين كند. ادبيات حقوق بشر نسبت به افراد ادبيات حق‌‌محور و نسبت به دولت‌‌ها ادبيات تعهد محور است. حق‌‌هاي بشري با توجه به محتواي خود شامل تعهد مثبت و منفي و تعهد به وسيله و نتيجه مي‌‌باشند. حق بر پوشش اسلامي مسلمانان، حقي از نوع حق‌‌هاي مدني و سياسي و دربردارنده دو نوع تعهد منفي و تعهد به نتيجه براي دولت‌‌ها است با اين توضيح كه تعهد به نتيجه مستلزم اقدام فوري است و چنين تعهدي مقيد به وسيله يا امكانات خاصي نشده است. در تحقق حق پوشش اسلامي دولت بايد با عدم مداخله سعي در تأمين حقوق ذي‎حق نمايد. در اين مقاله با روش توصيفي و تحليلي، پوشش اسلامي به عنوان يكي از مصاديق آزادي مذهب، در چارچوب حقوق بشر معاصر، حق بشري تلقي مي‌‌شود كه دولت‌‌ها در تامين اين حق، تعهد به نتيجه و از نوع تعهد منفي دارند تا در نهايت مشخص شود كه اگرچه حقوق بشر معاصر دربردارنده مقرره‎اي راجع‎به حق آزادي مذهب و ابراز آن از طريق پوشش مذهبي مي‌‌باشد اما امروزه در كشورهاي اروپايي گروه‌‌هاي مذهبي وجود دارند كه متاسفانه از حق برخورداري از پوشش اسلامي خود صرفا به اين خاطر كه جزء اقليت مي‌‌باشند، محروم مي‌‌شوند.