مقايسه‌ي پيامدهاي بيهوشي استنشاقي در كودكان تحت جراحي‌ترميم هرني اينگوئينال تحت بيهوشي عمومي

پيش‌زمينه و هدف: براي جراحي هرني و جهت القاء بيهوشي عمومي در اطفال، نياز به رگ گيري اطفال است. فرايند رگ گيري در اطفال به دلايل زيادي اعم از ترس، بي‌قراري و حركت‌هاي زياد كودك، مي‌تواند منجر به آسيب و به‌اصطلاح خراب شدن رگ شود. دف از اين مطالعه، مقايسه‌ي پيامدهاي بيهوشي استنشاقي در كودكان تحت جراحي‌ترميم هرني اينگوئينال تحت بيهوشي عمومي بود.مواد و روش كار: در اين مطالعه كارآزمايي باليني آينده‌نگر يك سوكور تصادفي، 70 كودك 2 تا 6 ساله داوطلب هرنيورافي اينگوينال در اتاق عمل كودكان مركز آموزشي درماني شهيد مطهري اروميه در دو گروه 35 نفره تقسيم شدند. در گروه مداخله، تعبيه راه وريدي محيطي با القا بيهوشي استنشاقي توسط سووفلوران 8درصد به همراه اكسيژن و نيتروس اكسايد انجام شد ولي در گروه كنترل، تعبيه راه وريدي محيطي بدون القا بيهوشي استنشاقي و به‌صورت بيدار انجام شد. تصادفي‌سازي گروه مداخله و كنترل با نرم‌افزار تخصيص تصادفي (Random Allocation software) انجام شد. براي مقايسه فراواني متغيرهاي موردمطالعه در بين دو گروه، از آزمون Chi-square استفاده شد. براي مقايسه ميانگين شدت بي‌قراري در بين دو گروه از آزمون Independent t-test استفاده شد. آناليز داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS 20 انجام و سطح معني‌داري كمتر از 0.05 در نظر گرفته شد.يافته‌ها: ميانگين زمان تعبيه راه وريدي در گروه دريافت‌كننده سوفلوران برابر 21.996 ± 25.03 و در گروه عدم دريافت‌كننده سوفلوران برابر 154.913 ± 254.21 بوده است. اختلاف ميانگين زمان تعبيه راه وريدي بيماران حاضر در مطالعه بين دو گروه دريافت سوفلوران و عدم دريافت سوفلوران ازنظر آماري معني‌دار بوده است كه اين مقدار ميانگين در گروه عدم دريافت سوفلوران بسيار بيشتر از گروه دريافت سوفلوران بود. متغير زمان تعبيه راه وريدي بين دو گروه اختلاف معني‌دار داشت (0.0001=P).بحث و نتيجه‌گيري: كودكان القاشده با سوفلوران نياز بيشتري به داروهاي آرام‌بخش نظير ميدازولام و يا تركيب ميدازولام با داروهاي ديگر دارند. در بحث تهوع و استفراغ نيز سوفلوران خاصيت تهوع زايي كمي دارد، هرچند كه در قياس با داروهايي نظير پروپوفول اين عارضه سوفلوران بروز بيشتري دارد.