بررسي تأثير درمان نئواجوانت بر روي ميزان بقاي بيماران ازوفاژكتومي شده از سال 1395 تا سال 1398

پيش‌زمينه و هدف: سرطان مري نوعي تومور بدخيم مهاجم است كه طي ۵ سال بيش از ۹۰ درصد افراد مبتلا به اين بيماري را به كام مرگ مي‌كشاند. ميزان متاستاز سرطان مري در مقايسه با ساير سرطان‌ها رشد سريع‌تري دارد. هدف از مطالعه بررسي تأثير درمان نئواجوانت بر روي ميزان بقاي بيماران ازوفاژكتومي شده از سال 1395 تا سال 1398 است.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مورد - شاهدي، 187 بيماران مبتلا به سرطان مري مراجعه‌كننده به بيمارستان امام خميني (ره) اروميه جهت ازوفاژكتومي در فاصله زماني سال‌هاي 1395 لغايت 1398 به‌صورت تمام شماري كه تحت كموراديوتراپي نئوادجوانت قرارگرفته‌اند وارد مطالعه شدند. اطلاعات جمع‌آوري‌شده به‌وسيله آزمون كاپلان ماير توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 17 مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت.يافته‌ها: درمجموع 187 بيمار مبتلا به كانسر مري ازوفاژكتومي شده با ميانگين سني بيماران 10.6 ± 60.4 سال كه 61 درصد مرد و 39 درصد زن ‌بودند، وارد مطالعه شدند. 93.2 درصد از گزارشات آندوسكوپيك قبل از عمل با گزارشات پاتولوژيك بعد از عمل مطابقت داشتند (0.05 P-Value). و فراواني بقاي سه‌ساله بر اساس سن بيماران متفاوت بود و بقاي بيماران بالاي 55 تا 64 سال از بقاي ساير بيماران بيشتر بود (0.05 P-Value).بحث و نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد بقاي بيماران بر اساس سن در بيماران مبتلا به كانسر مري ازوفاژكتومي شده در دو گروه پاسخ كامل و ناكامل به نئوادجوانت يكسان نبوده است و اين اختلاف معني‌دار است، بطوريكه بقاي بيماران بالاي 55 تا 64 سال از بقاي ساير بيماران بيشتر است. اختلاف معني‌داري بين ميزان بقاي بيماران ازنظر جنسيت و شاخص توده بدني وجود نداشت.