مطالعه وضعيت مغايرت كاركرد با كاربري در شهر تبريز: تاثيرات قانون و آيين نامه ها

هدف اصلي پژوهش حاضر مطالعۀ ميزان تحقق كاربري‏هاي اراضي پيشنهادي طرح تفصيلي 1391 با وضعيت موجود آن در شهر تبريز به سال 1400 و همچنين عوامل مؤثر بر تغييرات كاركردي كاربري‏ها در محورهاي چهارراه آبرسان تا منصور، خيابان 17 شهريور جديد، چهارراه حافظ تا ابوريحان و چهارراه ابوريحان تا نصف‏ راه است. پژوهش حاضر از نوع پژوهش‏هاي كاربردي بوده و به لحاظ روش توصيفي ـ تحليلي است. پيش ‏پردازش‏ هاي لازم بر روي داده ‏ها در نرم ‏افزارهاي Exel و ArcMap صورت گرفت. در ادامه براساس داده‏ هاي حاصل از برداشت‏هاي ميداني و نقشۀ طرح تفصيلي، انطباق و عدم انطباق كاربري‏ها بررسي شد. جهت آشكارسازي تغييرات كاربري در وضعيت موجود نسبت به طرح تفصيلي از روش جدول متقاطع در نرم‏ افزار Terrest بهره گرفته شد. در ادامه ميزان توافق نقشه ‏هاي كاربري طرح تفصيلي و وضعيت موجود با استفاده از آزمون مجذور ـ كاي در نرم ‏افزار SPSS بررسي شد. همچنين، به بررسي عوامل قانوني و آيين ‏نامه‏ اي مؤثر بر تغييرات كاركردي كاربري‏ها پرداخته شد. براساس تحليل‏ها مشخص شد كه ميزان تحقق كاربري‏هاي طرح تفصيلي در محدوده‏هاي موردمطالعه در سطح پاييني قرار داشته و ميزان بالايي از مغايرت‏هاي كاركرد با كاربري در محدوده‏هاي موردمطالعه وجود دارد. همچنين، در بين عوامل قانوني و آيين‌نامه‌اي مطالعه‌شده، بند 24 مادۀ 55 قانون شهرداري‏ها، كميسيون مادۀ صد و مادۀ پنج به ترتيب بيشترين نقش را در تغييرات كاركردي كاربري‏هاي محدوده‏ هاي مورد مطالعه داشته ‏اند.