بررسي ميزان تناسب استانداردهاي آسايش صوتي با مكان قرارگيري صندلي ‌هاي پاركي (نمونه موردي پارك لاله تهران)

دستيابي به آسايش صوتي در فضاهاي باز شهري يكي از عوامل مهم در ارتقاي كيفيت زندگي و آسايش شهروندان است. يكي از مهم‌ترين فضاهاي باز شهري پارك ها هستند و از مهم‌ترين مبلمان راحتي در پارك ها كه نياز به حفظ آسايش صوتي در آن ها احساس مي شود، صندلي هاي پاركي هستند. مهم‌ترين هدف تحقيق بررسي ميزان تناسب استانداردهاي آسايش صوتي با مكان قرارگيري صندلي هاي پاركي است. اين پژوهش از نوع كاربردي بوده و روش آن توصيفي - تحليلي است. نمونه موردي تحقيق پارك لاله تهران است و ايستگاه هاي قرارگيري صندلي هاي پاركي با استفاده از دسي بل سنج صوت سنجي مي شوند و با استفاده از پرسش‌نامه از نظر ذهني آسايش صوتي بررسي مي شود. در نهايت با تركيب داده هاي عيني و ذهني با استفاده از روش هاي فضايي، ايستگاه هاي در معرض آسيب شناسايي مي شوند. نتايج ضريب همبستگي پيرسون (0.692) حاكي از وجود ارتباط معنادار بين داده هاي عيني و ذهني آسايش صوتي در مكان هاي صندلي هاي پاركي است. يافته‌ها نشانگر آن هستند كه ايستگاه هاي برداشت شده جنوبي كه در حدود 15 ايستگاه هستند در وضعيت نامناسبي از نظر آسايش صوتي قرار دارند. دليل اين امر نزديكي به بلوار كشاورز است كه بسيار پرتردد مي باشد. ايستگاه هاي اطراف بازارچه پارك لاله و موزه هنرهاي تهران نيز چنين وضعيتي دارند. از بين 19 ايستگاه برداشت شده 14 ايستگاه داراي صندلي نيمكتي، 4 ايستگاه داراي صندلي بدون پشتي و يك ايستگاه داراي آلاچيق بودند. 38 ايستگاه از نظر صوتي داراي آسايش صوتي متوسطي بودند كه تعداد صندلي هاي نيمكتي در آن ها 23 ايستگاه، تعداد صندلي هاي بدون پشتي 10 ايستگاه و تعداد آلاچيق 15 ايستگاه است. ساير ايستگاه ها داراي وضعيت مناسبي بوده، كه اين ايستگاه ها غالباً در بخش شمالي و در كنار كانون فكري كودكان و نوجوان و موزه فرش قرار دارند. در نهايت اين‌گونه مي توان نتيجه گرفت كه پارك لاله از جهت قرارگيري در منطقه آسايش صوتي وضعيت متوسط به پاييني را داراست و پيشنهاد اصلي در صورت لزوم جهت نگهداري بر حسب عوامل ديگر استفاده از صندلي هاي پاركي آكوستيكي است.