دومينوي رسانه‌اي چگونه شكل مي‌گيرد؟ يك مطالعه كيفي در ايران

هدف پژوهش، واكاوي بستر‌ها و فرايندهاي شكل‌گيري پديده انتشار دومينويي يا همه‌گيري پيام در رسانه‌هاي اجتماعي با تاكيد بر نقش كاربران بود. روش اين پژوهش كيفي و رويكرد آن، نظريه زمينه‌اي است. جامعه‌ هدف، كارشناسان فعال در حوزه رسانه و مراكز علمي و دانشگاهي بودند كه با استفاد از نمونه‌گيري نظري و هدفمند 17 نفر از آنان براي مصاحبه عميق نيمه ساختاريافته انتخاب شدند. داده‌هاي به دست آمده پس از تبديل به متن با استفاده ازكد‌گذاري باز، محوري و گزينشي مورد تحليل قرار گرفتند كه نتايج حاصل از آن در قالب 28 مقوله اصلي و 1 مقوله هسته به همراه خط داستان، مدل پاردايمي و طرح‌واره خرد نظري ارائه شد. نتايج به دست آمده نشان دهنده آن بود كه «شبكه‌ي‌ كنش دومينويي» به عنوان پديده مركزي به دنبال مجموعه‌ي شرايط عِلي از جمله كنش‌هاي فرهنگي و سياسي، كنش آموزش‌محور، كنش هنجارشكنانه، شبكه‌ي كنش مشاركتي، مشاركت عاطفي مردم و سرگرمي در رسانه به همراه مجموعه‌اي از شرايط زمينه‌اي و مداخله‌گر برساخته مي‌شود. اين شبكه كنشي برساخته شده، حامل استراتژي‌هايي چون شفافيت شبكه‌اي، كنش تنهايي گريزانه، بازانديشي رسانه‌اي بوده و به دنبال خود پيامد‌هايي نظير واقعيت‌نمايي شبكه‌ها، ارتقاء سواد رسانه‌اي، زوال رژيم‌هاي حقيقت و زيست شبكه‌اي كاربران را به دنبال داشته است. مدل پاراديمي، خط داستان و طرح واره نظري درك بهتري از نتايج فوق بدست مي دهند.