نقش پيش بيني كننده سواد رسانه اي و تفكّر انتقادي بر ميزان بزه ديدگي سايبري در دانشجويان دانشگاه پيام نور اصفهان

زمينه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش پيش بيني كننده سواد رسانه اي و تفكر انتقادي بر ميزان بزه ديدگي سايبري دانشجويان دانشگاه پيام نور اصفهان انجام پذيرفت. روش پژوهش: روش پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري را كليه ي دانشجويان مقطع كارشناسي دانشگاه پيام نور اصفهان كه در سال تحصيلي 1401-1400 به تحصيل مشغول بوده اند، تشكيل داده است. تعداد 400 نفد دانشجو از اين جامعه به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب گرديده و از طريق دريافت لينك پاسخگويي از طريق فضاي مجازي در معرض سه پرسشنامه ي استاندارد سواد رسانه اي (فلسفي 1393) و تفكر انتقادي ريتكس (2005) و پرسشنامه استاندارد قلدري - قرباني (لوپز 1997) قرار گرفتند اعتبار و روايي اين پرسشنامه ها تاييد گرديده است. يافته ها: يافته ها نشان داد بين سواد رسانه اي و ميزان بزه ديده گي رابطه ي معنا دار وجود دارد. همچنين؛ سطح سواد رسانه اي دانشجويان متوسط ارزيابي گرديد؛ بدين معنا كه دانشجوياني كه سواد رسانه اي بالاتري داشتند، ميزان بزه ديدگي كمتري را تجربه نمودند و دانشجوياني كه تفكّر انتقادي بالاتري داشتند نيز ميزان بزه ديدگي كمتري را تجربه نمودند.نتايج: دانشجوياني كه سواد رسانه اي داشته اند، نسبت به دانشجوياني كه اين مهارت ها را نداشته اند، در مهارت هاي استفاده از رسانه ها، تجزيه و تحليل پيام هاي رسانه اي، توانايي و توليد پيام هاي رسانه اي و تفكّر انتقادي در استفاده از رسانه ها، در سطح بالاتري از مهارت سواد رسانه اي قرار داشتند.