تاثير رهبري امنيت مدار بر رفتارهاي اخلاقي پرستاران: تبيين نقش تعديلگر تاب آوري فردي(مورد مطالعه:پرستاران بيمارستان هاي دولتي استان مازندران)

كادر درمان، از جمله پرستاران درخط مقدم ارايه خدمات در بيمارستان‎ها قرار دارند. بروز رفتارهاي اخلاقي توأم با تاب‎آوري، لازمه ايفاي وظايف سخت در شرايط دشوار محيط شغلي، خصوصاً در قبال بيماران مي‎باشد. رفتارهاي افراد، تابع عوامل متعددي است كه يكي از اين عوامل حائز اهميت، همسويي و تناسب سبك رهبري مديران با مقتضيات افراد و محيط شغلي آنها است. هدف از پژوهش حاضر، بررسي تأثير رهبري امنيت‎مدار بر رفتارهاي اخلاقي پرستاران با نقش واسط تاب‎آوري است. اين پژوهش از لحاظ هدف، كاربردي، از نظر شيوه گردآوري اطلاعات، توصيفي و از نوع همبستگي و ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه مي باشد. جامعه‌ي آماري تحقيق، پرستاران بيمارستان‌هاي دولتي استان مازندران هستند كه ازبين آنها با استفاده از جدول كرجسي و مورگان، در نهايت 310 پرسشنامه قابل تحليل، جمع آوري و مورد بررسي و تحليل قرار گرفت. جمع‎آوري داده‎ها با استفاده از سه پرسشنامه رفتار اخلاقي گريگوري سي پتي (1990)، تاب آوري فردي كانر و ديويدسون (2003) و رهبري امنيت مدار كومب (2010) صورت گرفت. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم افزار SPSS و PLS استفاده شده است. آلفاي كرونباخ بدست آمده از پرسشنامه 0.949 است.  نتايج پژوهش با توجه به ضرايب معناداريt  و ضرايب مسير، نشان مي‎دهد رهبري امنيت مدار بر رفتارهاي اخلاقي پرستاران با ضريب معناداري 6.252 اثر مثبت و معناداري مي‎گذارد. همچنين نقش تعديل‌گري متغير تاب‎آوري فردي در رابطه‎ي ميان تأثير رهبري امنيت مدار بر رفتارهاي اخلاقي پرستاران، با ضريب معناداري 8.078 مورد تأييد قرار گرفت. در پايان پژوهش، پيشنهاداتي براي مديران سازمان‎هاي مربوطه و محققين آتي ارايه گرديده است.